งที่นี่และไม่มีเวลาแม้แต่จะเตรียมตัวเมื่อฝูงซอมบี้เริ่มจู่โจม?ทุกคนเหงื่อแตกพลั่ก“กัปตันซู เราควรทำอย่างไรดี”
“กัปตันซู เราควรล่าถอยหรือยัง ยังมีเวลา”“กัปตัน ถ้าเราไม่ไปตอนนี้ เราจะหนีไปไม่ได้”“ใช่ เราไม่มีประโยชน์อะไรที่เราจะอยู่ที่นี่กับคนไม่กี่คนเมื่อซอมบี้กลายพันธุ์เหล่านี้เข้ามาเป็นระลอก เราจะไม่มีเวลาหนีอีกแล้ว”สมาชิกในทีมต่างก็กังวล“ตอนนี้ มันเกินกำลังของมนุษย์ที่จะต้านทาน ไม่ต้องพูดถึงห้าสิบถึงหกสิบคนของเรา แม้แต่ห้าหรือหกร้อยหรือห้าหรือหกพันคนก็ไม่สามารถหยุดมันได้สามารถมองเห็นซอมบี้กลายพันธุ์หลายพันตัวผ่านโดรนนอกจากนี้ยังมีความกลัวในดวงตาของ ซูจุนขณะที่เขาหันไปหา โจวเฉียง: “บอสคุณควรถอยไปกับเราด้วย ที่นี่อันตรายเกินไป”ไม่ถอยแล้วได้อะไร?เราจะตายที่นี่หรือไม่?โจวเฉียงหัวเราะและพูดว่า “ฉันกำลังรอซอมบี้อยู่ ทำไมฉันต้องถอยด้วย”“ถ้าอยากถอยก็ลุยเลย”คำพูดของ โจวเฉียง ทำให้ทุกคนตกตะลึง
ผู้ชายคนนี้เสียสติไปแล้วเหรอ?เดิมทีซูจุนต้องการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับโจวเฉียง แต่เมื่อเห็นว่าโจวเฉียงดูเหมือนเศษหินเหม็น เขาจึงเยาะเย้ยและพูดว่า “ถ้าเป็นเช่นนั้น บอส คุณอยู่ที่นี่ต่อไปเถอะ”“เรากำลังถอยกลับ”คำว่า ‘บอส’ ไม่มีความกระตือรือร้นอีกต่อไป มีแต่ความดูถูกเหยียดหยามหากไม่ใช่เพราะ โจวเฉียง ดูเหมือนจะไม่ได้พกอะไรมาด้วยซูจุนอาจคิดที่จะปล้นเขาใครสามารถรักษาใจที่บริสุทธิ์ในโลกหลังหายนะได้?การอยู่
