หูที่มีแนวโน้มจะเน่าเปื่อยมากที่สุดก็ยังคงไม่บุบสลายเช่นกันเมื่อมองแวบแรก โจวเฉียง คิดว่าเธอเป็นผู้รอดชีวิตจริงๆแต่.หลังจากที่ โจวเฉียง สังเกตอย่างระมัดระวัง เขาก็ยังพบว่ามีบางอย่างผิดปกติอย่างแรกคือเสื้อผ้าที่เธอใส่ซึ่งรู้สึกขาดๆ หายๆและมีรอยเปื้อนมากมายด้วยวัสดุมากมายในยุคสุดท้าย การหาเสื้อผ้าสักชุดจึงเป็นเรื่องง่ายมากดูการตั้งถิ่นฐาน ผู้คนที่อดอยากจนตายก็ยังใส่แบรนด์ดังได้ที่สอง.รอบคอของเธอมีเส้นเลือดสีดำสะดุดตาหลายเส้น
ปากคล้ำ.หากยังไม่พอ แค่มองดูเล็บของเธอที่เหมือนกรงเล็บและนิ้วเท้าครึ่งซีกของเธอก็กลายเป็นกรงเล็บที่สามารถคว้าเกล็ดของไทแรนท์และยึดเกาะบนไหล่ของไทแรนท์ได้อย่างมั่นคงถ้าเธอเป็นมนุษย์จริงๆ เธอคงถูกซอมบี้ฉีกเป็นชิ้นๆและกลืนกินไปนานแล้วเป็นไปได้อย่างไรที่จะยืนบนไหล่ของไทแรนท์อย่างปลอดกัย?โจวเฉียง แน่ใจมากว่าเธอไม่ใช่มนุษย์ แต่มันคือ.เป็นซอมบี้ชนิดหนึ่งการกลายพันธุ์ของซอมบี้ชนิดนี้ไม่มีนัยสำคัญโจวเฉียง รู้สึกว่ามันดูคุ้นเคย เขาเรียกระบบการผลิตซอมบี้อย่างรวดเร็ว และในแคตตาล็อก เขาเห็นสัญลักษณ์ของแม่มดแห่งความมืด“ไอ้บ้า นี่หรือแม่มดแห่งความมืด”โจวเฉียง เปรียบเทียบ และแน่ใจว่าเป็นเธอ
ในที่สุดเขาก็เห็นใบหน้าที่แท้จริงของ แม่มดแห่งความมืดมิฉะนั้น เขามักจะคาดเดาว่าแม่มดแห่งความมืดมีหน้าตาเป็นอย่างไรในบรรดาผู้ที่รายงานสถานที่ให้เขาทราบหลังจากทำการกิจให้กับผู้รอดชีวิต ไม่มีใคร
