“โฮก!”ไทแรนท์ ส่งเสียงคำราม ยืนตัวตรง แล้วยื่นแขนออกไปจับเคียวศพถูกมันจับก่อนที่มันจะหลบทัน“กร๊อบ!”
กระดูกแตกเคียวศพนี้ถูกมันบดด้วยมือข้างเดียวเคียวกระดูกของ เคียวศพเฉือนที่มือของมัน ทิ้งไว้เพียงรอยสีขาวจางๆฉากนี้เกือบทำให้ลูกตาของ โจวเฉียง แทบถลนออกมาการป้องกันนี้มันไม่มากเกินไปเหรอ?ไทแรนท์ใช้มืออีกข้าง ถูมือทั้งสองข้างเข้าด้วยกัน บดเคียวศพให้เป็นก้อนเนื้อ แล้วโยนมันทิ้งไปความโหดเหี้ยมและพลังของมันทำให้ โจวเฉียง รู้ว่ามันยากแค่ไหนที่จะรับมือ“ปัง!”
ในช่วงเวลาที่โจวเฉียงกำลังตกใจ ไทแรนท์ ก็ยกขาขึ้นอีกครั้งเท้าใหญ่ก้าวลงมาแม้แต่แมมมอธที่สวมชุดเกราะและถือโล่ต่อสู้แต่ทั้งหมดนี้ในสายตาของไทแรนท์เป็นเหมือนกระดาษมาเช่ เท้าใหญ่ก้าวลงไปบดขยี้จนแหลกละเอียดชุดเกราะถูกบีบเข้าไปในเนื้อ และแม้แต่โล่ต่อสู้ก็แบนราบเหมือนกระป๋องที่แตกในพริบตาวินาทีต่อไปไทแรนท์ เหมือนคำรามยกแขนขึ้นอย่างรวดเร็วและโจมตีเหมือนกอริลลากระแทกลงมาอย่างแรงปังท่ามกลางเสียงดัง พลังที่น่าสะพรึงกลัวได้ก่อตัวขึ้น ทำให้ซอมบี้ธรรมดาจำนวนมากที่อยู่ด้านล่างแตกเป็นเสี่ยงๆพลังนี้ฉีกถนนออกจากกันถนนซีเมนต์หนาแตกเป็นเศษเล็กเศษน้อยกลายเป็นหลุมขนาดใหญ่
ที่น่ากลัวยิ่งกว่าคือผลกระทบนี้ทำให้เกิดรอยแตกขนาดใหญ่ในอาคารทั้งสองด้านของถนนโจวเฉียง แน่ใจว่าถ้า ไทแรนท์ โจมตีอีกครั้งคงมีตึกถล่มลงมาแน่ๆสุนัขนรก หลายตัวในบริเวณนี้ถูกยกขึ้นไปในอากาศและกระ
