างความตื่นตระหนก“เราจะเอาชีวิตรอดจากฝูงซอมบี้นี้ได้หรือไม่”
“เราทุกคนควรประหยัดน้ำและอาหารเร็วๆ นี้”“ฉันวางแผนที่จะเพิ่มการค้นหาเสบียงให้เข้มข้นขึ้น เผื่อว่าซอมบี้จะมาล้อมเมือง เราสามารถยื้อไว้ได้จนกว่าเราจะขับไล่ซอมบี้ออกไป”“ฉันก็มีความคิดเหมือนกัน”“ผู้คนจำนวนมากที่เสียชีวิตเมื่อปีที่แล้วถูกฆ่าตายในการต่อสู้เพื่อแย่งชิงอาหาร ฉันอยากเตือนทุกคนให้ระวังเรื่องอาหารของคุณ”“ฉันได้ยินมาว่าทุ่งนอกเมืองมีผลผลิตลดลงอย่างมากในวันนี้ รับประกันได้น้อยกว่า 20%”“พวกคุณมองโลกในแง่ดีเกินไป เมื่อซอมบี้โจมตีเมือง จะไม่เหลืออะไรหลังจากการเหยียบย่ำ ข้าวยังไม่ออกรวง ก็ไม่มีทางกอบกู้อะไรได้”“คลื่นซอมบี้นี้จะเป็นหายนะ”ทุกหนทุกแห่งในฐานผู้คนกำลังพูดคุยกันด้วยนาหิกาอัจฉริยะส่วนบุคคล หัวข้อที่มีการพูดคุยกันมากที่สุดในกลุ่ม ทั้งเล็กและใหญ่คือหัวข้อนี้ธรรมชาติของมนุษย์จะยังคงหวาดกลัวต่อหน้าฝูงซอมบี้
คลื่นซอมบี้กำลังก่อตัวขึ้น แต่มีคลื่นน้ำเชี่ยวกรากอยู่ในนิคมแล้วทุกคนอยู่ในโหมดปกป้องตัวเองพูดง่ายๆ ก็คืออาจจะไม่มีการเก็บเกี่ยวในปีนี้ความสำคัญของอาหารก็โดดเด่นขึ้นมาทันทีนอกเมืองนิคม.ติงเฉาฮุ่ยลงจากรถออฟโรด สุดหรู รองเท้าหนังมันเงาของเขาก้าวไปบนพื้นคอนกรีตของถนนเขาไม่แสดงออกทางสีหน้า ดวงตาของเขาเย็นชาข้างหลังเขาเป็นขบวนผู้คนทยอยลงจากรถกันอย่างต่อเนื่อง ทุกคนแต่งกายดี เต็มไปด้วยท่าทางทะมัดทะแมงพวกเขาทั้งหมดเป็นคน
