ดว่าเกียรติของฉันในฐานะเจ้านายไม่คุ้มกับข้าวสองสามพันจินนี้หรือ?”“อา หัวหน้า มันไม่ใช่อย่างนั้น ฉันไม่ได้คิดแบบนั้น”
จ้าวอิง ส่ายหัวของเธออย่างลนลาน ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความกลัว
งานปัจจุบันของเธอทำให้หลายคนอิจฉาจนตาแดงไม่ต้องพูดถึงความจริงที่ว่าไม่มีความเสี่ยงและง่ายและจากการนับคะแนน ผู้คนจำนวนมากก็เอ็นดูเธอ กลัวว่าจ้าวอิงอาจมีความคิดอื่นและพวกเขาจะไม่ได้อาหาร แม้จะเป็นงานเล็กๆ แต่ก็ดูแตกต่างในสายตาของผู้รอดชีวิตคนอื่นๆถ้าเธอทำให้เจ้านายขุ่นเคืองและสูญเสียงานนี้ไป เธออาจจะกลับไปสู่สถานะเดิมของเธอแม้ว่ามันจะฆ่าเธอ เธอก็ไม่ต้องการที่จะมีชีวิตแบบนั้นอีกเห็นใบหน้าของ จ้าวอิง เปลี่ยนเป็นปีดจากความกลัวโจวเฉียงต้องการแค่พูดว่า เขาดูน่ากลัวขนาดนั้นจริงๆหรือ?“ตกลง คุณแจ้งให้พวกเขาทราบ”“นอกจากนี้ หยุดคิดเรื่องไร้สาระและมุ่งความสนใจไปที่งานของคุณ”โจวเฉียงปิดการสนทนา
อาหารจำนวนนี้อาจดูใหญ่โต แต่ในสายตาของ โจวเฉียงมันไม่ใช่อะไรเลยไม่ต้องพูดถึงนี่คือวิธีที่จะได้รับชื่อเสียงไม่จำเป็นต้องทำให้ชื่อเสียงของเขาเสื่อมเสียด้วยอาหารเพียงเล็กน้อยอย่างไรก็ตาม โจวเฉียงไม่ได้ตำหนิ จ้าวอิง เพราะพวกเขามีวิธีคิดที่แตกต่างกันถ้าเป็นคนอื่นก็คงคิดเหมือนกันอาหารจำนวนมากเช่นนี้ย่อมทำให้คนคลั่งอย่างแน่นอน
