เจียงอ้ายกัวลูบหุ่นยนต์ติดอาวุธเบา ๆเมื่อวันสิ้นโลกมาถึง ผู้ติดเชื้อทุกคนต้องผ่านความเจ็บปวดอันน่าสะพรึงกลัวก่อนที่จะตกอยู่ในความมืดมิดความเจ็บปวดแบบนี้เหมือนถูกขังอยู่ในนรกการเกิดใหม่ในตอนนี้เป็นเรื่องเหลือเชื่อสำหรับเขาสิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจยิ่งกว่าคือการได้เห็นหุ่นยนต์ติดอาวุธที่เขาออกแบบด้วยมือของเขาเองแน่นอนมันทำให้เขาประทับใจแต่ เจียงอ้ายกัวใช้เวลาเพียงไม่กี่นาทีในการตั้งสติเขาเปิดใช้ฟังก์ชันการเชื่อมต่อไร้สายในห้องนักบินอย่างช่ำชอง จากนั้นจึงเริ่มเขียนโปรแกรมเล็กๆ บนคอมพิวเตอร์ทั้งหมดนี้ก้าวหน้าอย่างรวดเร็วโจวเฉียงในฐานะคนธรรมดา มุ่งความสนใจไปที่หุ่นยนต์ติดอาวุธ สกายไฟร์ เดินไปรอบ ๆ และสังเกตมันก่อนหน้านี้เขาเคยมองมันผ่านดวงตาของกรงเล็บปีศาจและมันก็ให้ความรู้สึกโอ่อ่ามากอยู่แล้วตอนนี้การดูมันจากมุมมองของมนุษย์นั้นน่าทึ่งยิ่งกว่า
การออกแบบภายนอกของสกายไฟร์นั้นขึ้นอยู่กับไดนามิกอากาศพลศาสตร์ และความสวยงามมันเป็นทั้งวิทยาศาสตร์และสวยงามประตูห้องนักบินที่ลดลงนั้นแท้จริงแล้วเป็นบันไดขนาดเล็กมันไม่แตะพื้น แต่ช่วยให้ใครบางคนปีนขึ้นไปในห้องนักบินได้ง่ายเมื่อมองไปที่ของเล่นขนาดใหญ่นี้ โจวเฉียงรู้สึกคันด้วยความตื่นเต้นแต่ โจวเฉียงยังสงสัย: เขาจะทำอย่างไรกับสิ่งนี้ เก็บมันหรือหาคนขับท่ามกลางผู้รอดชีวิต?เขารู้ว่าการใช้หุ่นยนต์ติดอาวุธนั้นไม่เหมือนกับการขับขี่รถยนต์ในขณะที่ เจียงอ้ายกั
