ียงเฝ้าดูการเคลื่อนไหวของมันและสั่งให้ สวิฟต์ หลบมันเป็นซอมบี้ตัวใหญ่แต่ สวิฟต์นั้นว่องไวอย่างไม่น่าเชื่อ หลบไปรอบ ๆ ตัวมันบูม!ถนนพังทลาย เผยให้เห็นเส้นใยแห่งรอยร้าวเศษปูนกระเด็นปลิวว่อน แสดงให้เห็นว่าแรงระเบิดของ ตัวคำราม นั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด“อา…”ตัวคำรามบ้าดีเดือดกำปั้นของมันทุบลงไปอย่างบ้าคลั่งโจวเฉียงออกคำสั่งเป้าหมายของวันนี้คือทำให้เวลา “แข็งตัว” ของ ตัวคำรามหมดลงโดยใช้สมุนสวิฟต์เมื่อบินอยู่บนท้องฟ้า โจวเฉียงมองเห็นการกระทำของตัวคำรามได้ดีขึ้น สั่งการให้ สวิฟต์ยั่วยุตัวคำรามอย่างต่อเนื่องบูม!
เสียงคำรามบ้าดีเดือดอีกครั้ง ปล่อยการโจมตีอันป่าเถื่อนอีกครั้ง โดยมุ่งเป้าไปที่ สวิฟต์ ที่กำลังเย้ยหยันมัน
อย่างไรก็ตาม พลังทำลายล้างของมันทำให้ สวิฟต์ กระเด็นได้เพียงสองตัวเท่านั้น ในขณะที่มันพุ่งเข้าใส่อาคารที่อยู่อาศัยข้างถนนอาคารที่อยู่อาศัยเจ็ดชั้นที่ ตัวคำราม พุ่งเข้าไปมีฝุ่นกระจายท่ามกลางก้อนอิฐที่แตกเป็นเสี่ยงๆ ตัวคำราม พยายามที่จะบิดตัวของมันออกวินาทีต่อมา มันเล็งไปที่ สวิฟต์ อีกครั้งพุ่งชน!บูมมันกลายเป็นภาพพร่ามัว ชาร์จอย่างดุเดือด“แตก!”ในการจู่โจมครั้งนี้ สวิฟต์หลายตัวถูกโจมตีอย่างหนักจนกระดูกของพวกมันแตกเป็นเสี่ยงๆ ราวกับดอกไม้โปรยดอกไม้บนท้องฟ้า ชิ้นส่วนของพวกมันร่วงหล่นกระจายไปทั่ว“ดุร้าย.”เมื่อเฝ้าดูตัวคำรามที่บ้าคลั่ง โจวเฉียงก็รู้สึกกลัวในใจของเขาพลังการต่อสู้นี้ไม่อ
