ับมันได้อย่างใจเย็นเป็นเหมือนปราการเคลื่อนที่ชั่วคราวของเขา“เร่งดำเนินการคืนนี้ฉันจะมารับมัน”“อย่าลืมเติมพลังงานให้ฉันด้วยล่ะ”โจวเฉียงวนไปรอบ ๆ รถบรรทุกดัดแปลงที่ใกล้จะเสร็จแล้วทิ้งประโยคหนึ่ง และออกจากโรงปฏิบัติงานไปอย่างสบาย ๆวันถัดไป.ดวงอาทิตย์ส่องแสงจ้าจุดจบของโลก.โจวเฉียงยืนอยู่หน้าหน้าต่างกระจกบานใหญ่สูงจากพื้นจรดเพดาน ชื่นชมยามเช้าของเมืองหลังหายนะแห่งนี้
อาคารสูงหลายแห่งได้รับความเสียหาย และบางหลังมีต้นไม้สีเขียวขึ้นอยู่ด้วยด้วยอัตรานี้ หลังจากนั้นไม่นาน อาคารต่างๆ จะถูกปกคลุมด้วยเถาวัลย์เลื้อย ทำให้เมืองกลายเป็นป่าถนนด้านล่างมีซอมบี้กระจายอยู่ประปราย ซึ่งอาจเดินเตร็ดเตร่มาจากถนนสายอื่นในช่วงเวลานี้“วันนี้ฉันต้องได้หุ่นยนต์นั่น”ตั้งแต่ครั้งที่แล้ว โจวเฉียงหมกมุ่นอยู่กับหุ่นยนต์ติดอาวุธนี้ผู้ชายใครบ้างที่ไม่รักหุ่นยนต์แบบนี้?เมื่อก่อนไม่มีโอกาสตอนนี้โอกาสอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว โจวเฉียงไม่ต้องการปล่อยมันไป“โอนสติ!”จิตสำนึกของเขาปรากฏขึ้นในร่างของกรงเล็บปีศาจบนชั้นดาดฟ้าสำหรับร่างกายของ โจวเฉียงมันล้มลงบนเตียงโดยตรงราวกับว่ามันเข้าสู่สภาวะจำศีลเมื่อเข้าไปในร่างของกรงเล็บปีศาจอีกครั้ง โจวเฉียงรู้สึกอยากกางปีกบิน
ไปกันเถอะ.โจวเฉียงยิ้มในใจ ในสภาพอากาศที่มีแดดจัด อารมณ์ของเขาก็สบายโดยธรรมชาติด้วยการสะบัดกรงเล็บของเขา กรงเล็บปีศาจก็ร่อนลงมาจากอาคารสูงโจวเฉียงชอบวิธีการบินแบบนี้มาก ขั้
