ว”ในสายตาของ โจวเฉียงมีความเยือกเย็นอย่างรุนแรงไม่ใช่ว่าเขาขาดความแข็งแกร่งเป็นเพียงว่า โจวเฉียงไม่ต้องการจ่ายในราคาที่สูงเกินไปสุนัขนรกหนึ่งร้อยสี่สิบเก้าตัวก็เพียงพอที่จะฉีกตัวคำรามนี้เป็นชิ้นๆไม่ว่าจะแข็งแกร่งเพียงใด เผชิญหน้ากับหนึ่งร้อยสี่สิบเก้าปาก มีทางเดียวคือความตาย
โจวเฉียงยืนอยู่บนหัวของหุ่นยนต์หุ้มเกราะ ตัดสินใจอย่างรวดเร็ว“ตัวเล็ก ๆ มารวมกัน”
โจวเฉียงออกคำสั่งสมุนซอมบี้ที่กระจัดกระจายหยุดการสังหารของพวกเขาทีละตัว ทีละตัว พวกมันหันกลับมารวมตัวกัน ณ สถานที่ที่โจวเฉียงกำหนดโดยเฉพาะฝูงสุนัขนรกปากของพวกมันทุกตัวมักจะมีแถบเนื้อซึ่งดูน่าขยะแขยงและน่ากลัว
ในบรรดาซอมบี้กลายพันธุ์อันดับสอง พวกมันน่ากลัวที่สุดแมมมอธซึ่งมีชุดเกราะส่องแสงกำลังวิ่ง เขย่าโล่ต่อสู้และขวานของพวกมันสวิฟต์ เป็นเหมือนปลาซาร์ดีนในทะเล วิ่งและกระโดดบนถนนด้วยความเร็วที่ไม่มีใครเทียบได้ทุกย่างก้าวของไททันน้อยส่งเสียงดัง
สมุนซอมบี้ธรรมดาไม่ได้รวมตัวกัน พวกมันยังคงทำหน้าที่เป็นคนเฝ้าประตูพวกมันขนส่งเสบียงทุกชนิดไปยังโรงแรมอย่างต่อเนื่องโจวเฉียงไม่ได้อยู่เฉยๆกระพือปีกบินกลับไปที่โรงแรมหลังจากแยกสติออกแล้ว โจวเฉียงก็หยิบเนื้อวัวสดๆออกมาจากช่องเก็บของทันทีเนื้อชิ้นนี้หนักอย่างน้อยสิบปอนด์มันยังคงปกคลุมไปด้วยเลือดจำนวนมากนี่คือเหยื่อล่อของ โจวเฉียงโจวเฉียง หยิบมีดต่อสู้ออกมา หั่นเนื้อบางส่วนเพื่อให้มีกลิ่นแรงขึ้น“เ