ียงพบว่าห้องชุดนี้ไม่สามารถทนได้ เพราะมีคราบเลือดอยู่ทุกหนทุกแห่งแม้แต่ตัวเขาเองก็เปื้อนเลือด“เวรเอ๊ย ออกไป พวกแกออกไปให้หมด”โจวเฉียงออกคำสั่งอย่างรวดเร็วสุนัขนรกออกจากห้องชุดไปทีละตัวทันทีใช้เวลาสักครู่เพื่อให้สถานที่ว่างเปล่าบ้านอยู่ในสภาพที่แย่มาก มีกลิ่นเหม็นและเลือดอยู่ทุกหนทุกแห่ง ทำให้มันกลายเป็นฉากนรกแม้แต่ผ้าปูที่นอนของ โจวเฉียงก็เปลี่ยนเป็นสีแดงเลือดอย่างช่วยไม่ได้ โจวเฉียงทำได้เพียงแค่ย้ายไปยังห้องอื่น
เขาพังเข้าไปในห้องชุดข้างๆ และต้องทำความสะอาดเองรวมถึงเปลี่ยนเครื่องนอนด้วย“คราวหน้าฉันสร้างซอมบี้ในห้อง ฉันจะตัวเล็กลง10เซนติเมตร” โจวเฉียงคำรามอย่างขู่เข็ญสุนัขนรกนรกนับร้อยเดินไปที่ถนนด้านล่างโจวเฉียงไม่ต้องการเสียทรัพยากรเหล่านี้ไปโดยเปล่าประโยชน์ จึงออกคำสั่งให้ล่าซอมบี้อย่างอิสระเขาเพิ่งใช้คะแนนการผลิตหนึ่งแสนเขาขาดตะแนนการผลิตเช่นกันเมื่อได้รับคำสั่ง สุนัขนรกก็เริ่มวิ่งไปตามถนน วิ่งออกไปให้ไกลไม่กี่นาทีต่อมา พวกเขาก็มาถึงพื้นที่ที่มีซอมบี้หนาแน่น“งับ!”สุนัขนรกก็โหดเหี้ยมเหมือนเคยด้วยการกัดเพียงครั้งเดียว หัวของซอมบี้ก็แตกละเอียดเลือดและเนื้อเต็มปากของมัน แต่มันไม่สนใจและพุ่งไปยังตัวต่อไปสุนัขนรกนับร้อยพุ่งเข้าใส่ฝูงซอมบี้เสียง “โพล๊ะ” ไม่หยุดหย่อน
ซอมบี้ล้มลงเป็นจำนวนมาก และในเวลาไม่นาน ถนนก็เต็มไปด้วยซากศพโจวเฉียงเปลี่ยนจิตสำนึกของเขาไปที่หนึ่งในสุนัขล่าเนื้อนรก ปร
