มื่อมองไปที่ปืนกลที่ติดตั้งบนยานพาหนะสองกระบอกนี้สามารถยืนยันได้ว่ามันจะน่าสะพรึงกลัวเพียงใดเมื่อพวกมันเริ่มยิง
ในระดับความสูงต่ำ โดรนสามลำบินวนอยู่เหนือขบวนรถข้อมูลจำนวนนับไม่ถ้วนไหลมาบรรจบกันตลอดเวลา ทำให้พวกเขาสามารถเข้าใจการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดรอบตัว ซอมบี้มีกี่ตัว และพวกมันเป็นประเภทไหนในความเป็นจริงพวกเขายังค้นพบซอมบี้ตัวนี้ที่ โจวเฉียงครอบครองซอมบี้ตัวนี้เป็นเพียงซอมบี้ธรรมดาและมันนอนนิ่งๆ ไม่แสดงท่าทีคุกคามพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สนใจมันมีซอมบี้น้อยมากที่นี่ส่วนใหญ่เป็นเพราะ โจวเฉียงเคยฆ่าพวกมันครั้งแล้วครั้งเล่า ดังนั้นจึงมีซอมบี้หลงทางที่นี่น้อยลงบนถนนมีซอมบี้หลงเหลืออยู่ทุกที่หลังจากตากแดดไประยะหนึ่ง เหลือแต่โครงกระดูก“คนนี้ดูคุ้นๆ บ้างไหม”บนที่นั่งผู้โดยสารของรถออฟโรดคันหนึ่ง โจวเฉียงเห็นใบหน้าที่ค่อนข้างคุ้นเคยแต่สักพักก็จำไม่ได้ความคุ้นเคยนี้ไม่อาจเข้าใจผิดได้ โจวเฉียงแน่ใจว่าเขาเคยเห็นเขามาก่อน และไม่นานมานี้
“ชายคนนี้คือซูเฉียงใช่หรือไม่”ในไม่ช้า โจวเฉียงก็จำได้ซูเฉียง คนนี้ไม่ใช่คนที่เสนอซอมบี้เคียวให้ฉันเมื่อไม่นานมานี้เหรอ?ด้วยการฉายภาพ 3 มิติ พวกเขาสามารถมองเห็นกันและกันได้”