งครุ่นคิดเงียบๆ พร้อมกับกอดอกหลังจากนั้นไม่นาน โจวเฉียงก็เอนหลังลงบนเตียงสติของเขาเปลี่ยนไปและปรากฏบนร่างของซอมบี้ไททันน้อยเมื่อรู้สึกถึงพลังที่ส่งมาจากร่างกายของซอมบี้ไททันน้อยเลือดของเขาดูเหมือนจะเดือดพล่านในขณะนั้น
มันทำให้เขาตื่นเต้นและหงุดหงิดง่ายโจวเฉียงยืนอยู่บนถนนอย่างเฉยเมย เหมือนยักษ์ตัวเล็กซอมบี้ไททันน้อยนั้นน่ากลัวมาก
สักครู่ต่อมาตามคำสั่งของ โจวเฉียงซอมบี้แมมมอธสวมชุดเกราะสีเงินแวววาว ถือโล่และดาบมารวมตัวกันรอบซอมบี้ไททันตัวน้อยสมุนซอมบี้ตัวน้อยหลายร้อยตัวมารวมตัวกันในครึ่งชั่วโมงเป้าหมายของ โจวเฉียงคือโรงพยาบาลปราชาชนแห่งที่เจ็ดซึ่งอยู่ตรงข้ามถนนสองสายตามข้อมูลที่นำกลับมาโดยสุนัขนรกสิบตัว มีปูปรสิตอยู่ในลานจอดรถของโรงพยาบาลปราชาชนที่เจ็ด“ไปกันเถอะ!”โจวเฉียงยกขาขึ้นก่อนหน้านี้ ยืนอยู่หน้าซอมบี้แมมมอธ เขารู้สึกเหมือนเป็นน้องชายคนเล็กเท่านั้นแต่ตอนนี้ ด้วยสติของเขาในซอมบี้ไททันน้อย ซอมบี้แมมมอธดูเหมือนพี่น้องตัวน้อยไม่ต้องพูดถึงสวิฟต์ที่เล็กกว่า พวกมันเหมือนเด็กทารกแค่ก้าวเดียวก็สองเมตรแล้วซอมบี้แมมมอธทีละตัวหลีกทางให้ โจวเฉียงที่มีรูปร่างเหมือนยักษ์เดินนำไปก่อน
บนถนนทั้งเส้น ซอมบี้ตัวใหญ่นำกลุ่มซอมบี้หุ้มเกราะไปข้างหน้าฉากนั้นแปลกประหลาดมากจนทำให้ผู้คนพูดไม่ออกกรงเล็บปีศาจบินผ่าน และภายใต้คำสั่งของ โจวเฉียงมันก็เกาะไหล่ของซอมบี้ไททันน้อยเมื่อถึงเวลาที่พวกเขาอยู่ห่างจากโ
