องไปที่ซอมบี้ที่วิ่งเข้ามา โจวเฉียงก็ยกขาขึ้นและเตะออกไปอย่างแรงพลังอันบ้าคลั่งทำให้ซอมบี้หลายตัวกลายเป็นลูกฟุตบอลพวกเขาถูกเตะไปไกลกว่ายี่สิบเมตรและตกลงไปในกลุ่มซอมบี้อย่างแรงโจวเฉียงกำหมัดแน่นราวกับกอริลลา จากนั้นก็ทุบลงมาอย่างบ้าคลั่งมันเหมือนกับการเล่นตีตัวตุ่นมากกว่าซอมบี้ที่อยู่รอบๆ ถูก โจวเฉียงทุบอย่างต่อเนื่องจนกระดูกของพวกมันแตกเป็นเสี่ยงๆ และกลายเป็นกองเนื้อ
ความรู้สึกพึงพอใจอย่างเหลือเชื่อโหดร้ายเลือดสาด“ฉับ!”ในที่สุดแมมมอธก็มาถึง ขวานศึกยกขึ้นและฟันผ่าเหมือนผ่าแตงโมซอมบี้ธรรมดาที่อยู่ตรงหน้าพวกมันไม่มีโอกาศรอดแถวของซอมบี้ถูกตัดหัวแมมมอธเป็นเหมือนเครื่องบดเนื้อ ไม่ว่าพวกมันจะไปที่ไหนซอมบี้ทั้งหมดก็ถูกทำลายลง
สวิฟต์ที่ตามมาเป็นเหมือนลิง เข้าใกล้ซอมบี้ทีละตัวอย่างว่องไว เหวี่ยงกรงเล็บอย่างบ้าคลั่ง ผ่าซอมบี้ซอมบี้ตัวต่อตัวล้มลงกับพื้น แทบไม่มีตัวใดเล็ดรอดไปได้พวกมันก้าวหน้าไปพร้อมกันและมาถึงถนนอย่างรวดเร็วซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงพยาบาลจำนวนซอมบี้ที่นี่หนาแน่นมากขึ้นโจวเฉียงมองดูแล้วเดินไปที่ไฟถนนบนถนน“อา!”
โจวเฉียงใช้ พุ่งชน กับไฟถนนร่างใหญ่ของไททันน้อยชนกับไฟถนนอย่างแรงแรงของการชนครั้งนี้ไม่น้อยไปกว่าการชนกันของรถไฟถนนเกิดเสียงโลหะแตกอย่างรุนแรง และ หักลงโจวเฉียงจับไฟถนนที่หัก ออกแรงด้วยแขนของเขา และหักมันออกมาเสาไฟถนนหนักหลายร้อยปอนด์กลายเป็นอาวุธของ โจวเฉียงในทันทีเขาก้าวไปข
