ผู้คนตลอดเวลาในทุกเส้นทางเล็กและทุกถนน”“ความสำคัญของพวกมันจึงสำคัญมาก”
ผู้อำนวยการจงนั่งที่หัวโต๊ะผู้นำคนอื่น ๆ ในสำนักต่างก็พยักหน้าโครงการที่มีงบประมาณ 300 ล้านนั้นไม่ใหญ่นัก หลายโครงการที่พวกเขาจัดการมีมูลค่าหลายพันล้านแต่โครงการนี้แตกต่างออกไป ธรรมชาติของมันแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง“ใช่ ผู้อำนวยการพูดถูก”“เราจำเป็นต้องป้องกันโรงงานที่ไม่มีความสามารถในการแปรรูปอย่างรอบคอบเพื่อใช้ประโยชน์จากสถานการณ์”ผู้อำนวยการจงหยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบเล็กน้อยเขากำลังจะพูดอะไรบางอย่างแต่หัวหน้าอู๋เดินเข้ามาพร้อมใบเสนอราคาและรูปภาพอย่างตื่นเต้นเมื่อมาถึงด้านข้างของผู้อำนวยการ จง หัวหน้า อู๋ ก็กระซิบบางอย่างหลังจากที่ผู้อำนวยการ จง ดูรูปและยืนยันคำพูดแล้วใบหน้าทั้งหมดของเขาก็แสดงออกถึงความสุข“ทุกคน หยุดสักครู่ แล้วตามฉันมา”
ผู้อำนวยการ จง โดยไม่สนใจฝูงชนที่สับสน เป็นคนแรกที่ติดตามหัวหน้า อู๋ ออกจากห้องปราชุมผู้นำคนอื่นตกตะลึงพวกเขาไม่รู้ว่าทำไมผู้อำนวยการที่กำลังปราชุมอยู่จึงต้องออกไปอย่างไรก็ตามพวกเขาไม่ได้คิดมากและปฏิบัติตาม“ขอบทางอยู่ที่ไหน?”ผู้อำนวยการจงเดินออกจากอาคารซึ่งเป็นที่ตั้งของห้องปราชุมและพูดเสียงดังหัวหน้าอู๋ชี้ไปยังตำแหน่งที่โจวเฉียงและเหลยหลานอยู่“นี่คือขอบทางใช่ไหม”เมื่อผู้อำนวยการจงเห็นขอบทางที่เรียงเป็นเส้นตรง ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างพวกมันสวยเกินไปการแกะสลักที่เหมือนจริงทำให้มั
