าก็ถูกดึงกลับคิ้วของพวกเขาขมวดคิ้ว“นี้.”หัวใจของ หยางฉี อยู่ในลำคอของเขา เป็นไปได้ไหมว่าแม้แต่สมิธและทีมของเขาก็ไม่สามารถแก้ปัญหาถ้าแม้แต่พวกเขายังแก้ไม่ได้ แล้วใครล่ะจะแก้ได้?สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเขามาที่นี่เพื่อทดสอบในวันนี้ เพื่อจัดหาเงินทุน หากมีสิ่งผิดพลาด มันจะส่งผลกระทบต่อการอยู่รอดของอุตสาหกรรมหนักอี้ป๋อ ยิ่งไปกว่านั้น อาจส่งผลกระทบต่อธุรกิจหลักของ อุตสาหกรรมหนัก อี้ป๋อ และนำไปสู่การล้มละลายของบริษัทยิ่งหยางฉีคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งกลัวมากขึ้นเท่านั้นเขาเหงื่อไหลออกจากหน้าผากโดยไม่รู้ตัว“สมิธ เป็นยังไงบ้าง”หยางฉีอดไม่ได้ที่จะถามสมิธผู้หยิ่งผยองอย่างมั่นใจ มีรอยเหงื่อที่หน้าผากด้วย เขาพูดต่อไปว่า “คุณหยาง ไม่ต้องห่วง ให้เวลาเราอีกหน่อย”ภายในใจสมิธ ก็พบว่ามันแปลกเช่นกัน
พวกเขาไม่สามารถระบุปัญหาได้ประมาณสิบนาทีต่อมาสมิธ หายใจออกเบา ๆ และพูดว่า “คุณหยาง ผมขอโทษเราไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้ในเวลาอันสั้น นับประสาอะไรกับการแก้ปัญหา ผมคิดว่าจะใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์ในการแก้ปัญหา”“อา.”หยางฉี หมดหวังสัปดาห์?เขารอไม่ได้แล้วสมิธกล่าวว่า “คุณหยางความกังวลไม่ได้ช่วยอะไร ผมพูดได้เต็มปากว่าไม่มีใครสามารถแก้ปัญหานี้ได้ในเวลาอันสั้น บางทีคุณอาจหาคนที่เขียนโปรแกรมเก่งๆ มาแทนที่ได้ โดยความช่วยเหลือของพวกเขาน่าจะเป็นไปได้ ในการค้นหาปัญหาก็จะสูงขึ้น”“การเขียนโปรแกรม?”คิ้วของ หยางฉี
