ดวงตาของ อู๋ลี่เต็มไปด้วยความมั่นใจอีกฝ่ายคิดว่าการหลบหนีเข้าไปในคฤหาสน์หลังนี้ พวกเขาสามารถพึ่งพามันเพื่อป้องกันตัวได้หรือไม่?ไร้เดียงสาเกินไปบ้านพักตากอากาศในชนบททั่วไป พยายามขัดขวางอาวุธปืน?ยิ่งกว่านั้น ด้วยความแข็งแกร่งของเขา การทำลายประตูนี้ง่ายเกินไป“เจ้าหนู ฉันให้เวลาแกคิดสิบวินาที!”“สิ่งที่เราต้องการคืออาหาร”“เอาอาหารและน้ำมาให้เรา แล้วเราจะไปทันที”“ถ้าแกไม่รู้ว่าอะไรดีสำหรับแก ฉันจะสับแกและป้อนให้กับซอมบี้”คำพูดของ อู๋ลี่ทำให้ผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาเผยรอยยิ้มที่โหดร้ายพวกเขาทำสิ่งนี้มาหลายครั้งแล้วเมื่อสองวันก่อน
พวกเขากวาดล้างทีมเล็กๆผู้ชายถูกประหารชีวิตทันทีผู้หญิงถูกเล่นด้วยจนพิการ จากนั้นสับเป็นสิบๆ ชิ้นแล้วใช้แหย่ซอมบี้“ไอ้หนู ฉันเป็นนักรบพันธุกรรม อย่าคิดว่าแกจะต่อต้านได้เพียงเพราะแกมีบอดี้การ์ด”อู๋ลี่กล่าวอย่างรุนแรงด้วยเหตุผลบางอย่าง ไม่มีเสียงจากข้างในดูเหมือนว่าสิ่งที่เขาพูดเป็นเพียงการตะโกนขึ้นไปในอากาศอู๋ลี่เริ่มมีความรู้สึกไม่ดีเขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง โบกมือ และชี้ไปทางหน้าต่างทั้งสองด้านของวิลล่าทีมทำงานร่วมกันอย่างราบรื่น และสี่คนพยักหน้าทันทีทั้งสี่แบ่งออกเป็นสองกลุ่มและวางแผนที่จะเดินไปที่ด้านข้างของหน้าต่างแต่ในขณะนี้ กรงเล็บปีศาจที่วางอยู่บนกำแพงของวิลล่าได้ขยับร่างกายของมันเปล่งประกายด้วยแสงและหายไปในพริบตาเปิดใช้งานการเทเลพอร์ต
ในเสี้ยววินาที มันปรากฏ
