การตั้งถิ่นฐานที่นี่ก็ไม่สงบสุขเช่นกันกำแพงสูงพอที่จะอธิบายทุกอย่างได้โจวเฉียง สงบลงและขับรถไปที่ทางเข้า
มีเจ้าหน้าที่ติดอาวุธประมาณหนึ่งโหลยืนคุยกันอย่างสบายๆเมื่อเห็นรถของ โจวเฉียง กำลังมา หนึ่งในผู้รอดชีวิตติดอาวุธอายุน้อยกว่าก็โบกมือให้เขาโจวเฉียงจอดรถข้างเขา“พี่ชาย การเก็บเกี่ยวเป็นอย่างไรบ้าง”เขาเคาะกระจกรถและฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นโจวเฉียงโจวเฉียง กลิ้งกระจกลง หยิบบุหรี่ที่สมุนซอมบี้ของเขาเอากลับมาจากซุปเปอร์มาร์เก็ตก่อนหน้านี้ แล้วโยนให้เขา“หยิบมันขึ้นมาสูบเลย”ดวงตาของชายคนนั้นเป็นประกายด้วยความยินดีขณะที่เขายอมรับ “ของดี”ผู้คนมักเสี่ยงชีวิตเพื่อหาน้ำจากซุปเปอร์มาร์เก็ตด้วยความเสี่ยงที่สูงเช่นนี้ น้อยคนนักที่จะนำบุหรี่กลับมาโจวเฉียง แสร้งทำเป็นเมินเฉย โบกมือ และขับรถผ่านประตูไปอย่างรวดเร็วด้านหลังประตูเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่มีรถหลายคันมาจอดที่นี่
มีคนไม่กี่คนที่นี่ ทุกคนทำงานซ่อมแซมยานพาหนะที่เสียหายโจวเฉียง หยุดรถแทนที่จะรีบลงจากรถ เขากลับสังเกตบริเวณนั้นแทนเมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว โจวเฉียงพบว่ามียานพาหนะน้อยกว่าที่โดรนจับได้ก่อนหน้านี้มาก“เป็นไปได้ไหมว่าผู้รอดชีวิตออกไปหาเสบียง?”“หรือว่าพวกเขากำลังล่าซอมบี้?”หากของเหลวยีนที่สกัดจากซอมบี้เป็นกุญแจสู่วิวัฒนาการของมนุษย์ การล่าซอมบี้เพื่อให้แข็งแกร่งขึ้นคงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
โจวเฉียง เข้าใจว่าทำไมเขาถึงมาและไปได้อย่างง่ายดา
