งเทียนเว่ยแต่ โจวเฉียง ไม่รีบร้อนเขาถือเป็นการพักผ่อนตามอัธยาศัยเมื่อคะแนนผลิตได้รับอย่างต่อเนื่องจากแมมมอธและสวิฟต์โจวเฉียงแทบไม่ต้องทำอะไรเลยดูหน้าจอนี้เหมือนดูสารคดี
เมืองที่มีปราชากรนับสิบล้านคน ไม่รู้ว่าเขตเมืองใหญ่แค่ไหนเมื่อวันสิ้นโลกมาถึง ผู้รอดชีวิตที่นี่คือกลุ่มที่อันตรายที่สุดในทางตรงกันข้าม ผู้รอดชีวิตในเมืองเล็ก ๆ และหมู่บ้านต่าง ๆ มีโอกาสหลบหนีได้ดีที่สุดพวกเขาเพียงแค่ต้องออกจากหมู่บ้านและเข้าไปในภูเขาและทุ่งนาเพื่อหลีกเลี่ยงซอมบี้ตราบเท่าที่พวกเขาระมัดระวังที่จะหลีกเลี่ยงหมู่บ้าน ก็ไม่มีภัยคุกคามต่อชีวิตของพวกเขา
ผู้รอดชีวิตในเมืองเทียนเว่ย เมื่อวันสิ้นโลกมาถึง ก็ยากที่จะหลบหนีได้ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาต้องทนกับความยากลำบากและอันตรายมากแค่ไหนก่อนที่จะหนีออกจากเมืองนี้ได้เมืองนี้ล้อมรอบด้วยหมู่บ้านนับไม่ถ้วนที่ก่อตัวเป็นภูมิภาคทีละชั้น มันสิ้นหวังอย่างยิ่งในไม่ช้า โดรนก็มาถึงบริเวณที่มีอาคารยาวต่อเนื่องกัน‘หืม!'”“บนหน้าจอ โจวเฉียงเห็นแสงสีฟ้าพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าแสงสีน้ำเงินนี้พุ่งออกมาจากช่องว่างในอาคารมันเหมือนกับพลาสมาชนิดหนึ่งก่อนที่ โจวเฉียง จะทันเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น กล้องก็ถูกคลุมด้วยสีฟ้านี้วินาทีต่อมา หน้าจอก็กะพริบและกลายเป็นหน้าจอสีดำไม่ต้องสงสัยเลยว่าโดรนถูกทำลายโดยพลาสม่าสีน้ำเงินที่ไม่รู้จักนี้‘นี่มันอะไรกันเนี่ย’โจวเฉียง ตกใจ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสับสนบ
