ะโยชน์แล้ว เหลือแต่กองเนื้อที่เน่าเปื่อยผู้รอดชีวิตจากไปอย่างรวดเร็วจนไม่สามารถเอาอุปกรณ์จากผู้รอดชีวิตที่เสียชีวิตได้ปืนที่กระจัดกระจาย มีดยาว และโล่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลังโจวเฉียง ไม่สนใจเรื่องมีดสิ่งที่ โจวเฉียง สนใจคือปืนไม่น่าแปลกใจที่ผู้รอดชีวิตมีปืน ท้ายที่สุดแล้ว เมืองนี้ใหญ่มาก และมีคลังอาวุธของทหารรักษาการณ์อยู่ในเมืองต่างๆ อยู่เสมอ
เขาเดินไปที่กองซอมบี้ อาจเป็นเพราะพวกมันยังกินไม่เสร็จซอมบี้ก็ยังไม่ออกไปซ้อนกันสูงจนเป็นเนินเขาเล็กๆโจวเฉียงไม่เกรงใจ เขาเดินไปที่กองหนึ่ง กรงเล็บอันแหลมคมของเขาตัดออกอย่างต่อเนื่องซอมบี้ที่นี่ล้วนหันหลังให้โจวเฉียง เกือบหนึ่งตัวต่อกรงเล็บหลังจากฆ่าไปสองสามตัว โจวเฉียงพบว่าการใช้วิธีแทงนั้นง่ายกว่าแทงจากด้านหลังศีรษะของซอมบี้ ทำลายสมองของมันและฆ่ามันโดยตรง“ฆ่าซอมบี้แบบนี้ก็พอใจแล้ว!”โจวเฉียงไม่หยุดกรงเล็บของเขาเจาะออกไปเรื่อย ๆ และซอมบี้ก็ถูกฆ่าตายไปทีละตัวหลังจากฆ่าพวกมันไปหลายสิบตัว ในที่สุดเขาก็กำจัดซอมบี้เหล่านี้ได้ เผยให้เห็นฉากนองเลือดด้านล่างร่างกายของผู้รอดชีวิตรายนี้ถูกกินไปแล้วถนนเต็มไปด้วยเลือด
มีเพียงเศษเนื้อที่เหลืออยู่ภายในชุดเกราะเท่านั้นที่ทำให้ซอมบี้เหล่านี้ไม่ยอมจากไปกลิ่นเลือดแรงดึงดูดซอมบี้จำนวนมากอีกครั้ง“รนหาที่!”ตราบเท่าที่ซอมบี้เข้าใกล้ โจวเฉียงก็ตวัดกรงเล็บใส่มันทันทีฆ่าซอมบี้ตัวนั้นซอมบี้จำนวนมากด้านล่างมีเลือดอยู่ในปาก
