งที่พวกเขาเรียกว่าอย่างไรอย่างไรก็ตาม มันไม่สำคัญความแข็งแกร่งของมนุษย์ดูเหมือนจะไม่อ่อนแอเกินไป?ซุปเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้ไม่เคยมีผู้รอดชีวิตมาเยี่ยมชม ดังนั้นต้องมีเสบียงมากมายอยู่ข้างในอาหารหลายอย่างหมดอายุแต่ของอย่างเช่น น้ำ แอลกอฮอล์ และอาหารที่เก็บรักษาไว้อย่างดีไม่ได้แย่ไปซะทั้งหมดอาหารดังกล่าวดึงดูดผู้รอดชีวิตเหล่านี้มากพอ
อาหารในเมืองจะค่อยๆ เน่าเสียไปตามกาลเวลา จนในที่สุดก็ไม่สามารถกินได้สำหรับผู้รอดชีวิต
ทีมผู้รอดชีวิตเพียงยี่สิบคนเฝ้าทางเข้าหลังจากฆ่าซอมบี้ที่กระจัดกระจายแล้ว พวกเขาไม่ได้ผ่อนคลายและยังคงระแวดระวังอยู่ตลอดเวลาบนท้องฟ้า โจวเฉียง มองเห็นโดรนสองตัวโดรนสองตัวนี้กำลังตรวจสอบทุกสิ่งรอบตัวจากที่สูง“พวกเขาต้องสังเกตเห็นอวาตาร์ซอมบี้ตัวน้อยด้วยใช่ไหม”โจวเฉียง พบว่ามันน่าขบขันซอมบี้ตัวเล็กไม่ได้แสดงท่าทีคุกคามพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงไม่พยายามจับมันอาจกล่าวได้ว่าซอมบี้ทั่วไปไม่เป็นปัญหาเมื่อไม่ได้อยู่รวมกันเป็นจำนวนมากเป็นมนุษย์ที่ใช้เทคโนโลยีและสติปัญญาที่น่ากลัวอย่างแท้จริงอย่าเพิ่งพูดว่าโลกหลังหายนะเป็นของซอมบี้ในตอนนี้ตราบใดที่ผู้รอดชีวิตเหล่านี้มีเวลามากขึ้น ในที่สุดโลกก็จะกลับคืนสู่เงื้อมมือมนุษย์“กรร!”ในขณะนั้น เสียงคำรามดังมาจากภายในซุปเปอร์มาร์เก็ตเสียงคำรามดังมากจนทำให้กระจกบริเวณนั้นสั่น
เมื่อได้ยินเสียงนี้ ปฏิกิริยาแรกของ โจวเฉียง คือตัวคำรามเสียงปืนที่รุนแ
