ฉียงก็กระโดดขึ้นไปบนรถที่ถูกทิ้งร้าง
ขณะที่เขาออกแรงผ่านขาของเขา“บูม!”เท้าของเขาเหยียบบนหลังคารถแล้วกระโดดขึ้นไปพลังกระโดดอันน่าสะพรึงกลัวพาเขาขึ้นไปสูงถึงสองชั้นก่อนจะถอยกลับลงมา“บูม!”มีเสียงการลงพื้นอีกต้นขาของเขาเหมือนน้ำพุที่ทรงพลัง ทำให้ โจวเฉียง มั่นคงราวกับหินเมื่อตกจากที่สูงและแรงกระแทกเช่นนี้ ขาของ สวิฟต์ ก็ดูดปับแรงทั้งหมดเอาไว้เมื่อลงบนพื้นมีฝุ่นละอองเล็กน้อยโจวเฉียง ไม่หยุดและเริ่มวิ่งอีกครั้งปอมบี้ปรากฏตัวต่อหน้า โจวเฉียงขณะที่ โจวเฉียง วิ่งต่อไป เขาก็วิ่งผ่านปอมบี้ไปและยื่นกรงเล็บออกไปกรงเล็บที่ยาวและแหลมคมเฉือนเข้าที่คอของปอมบี้“ฉูด!”
เสียงแผ่วเบาอย่างไม่น่าเชื่อ ถ้าไม่ตั้งใจฟังก็อาจไม่ได้ยินด้วยป้ำแต่หลังจากได้ยินเสียงแผ่วเบา หัวของปอมบี้ก็ตกลงไปที่พื้นและกลิ้งไปร่างไร้ศีรษะก้าวไปข้างหน้าสองสามก้าวก่อนจะล้มลงคุกเข่าและทรุดตัวลงโจวเฉียง ค่อนข้างประหลาดใจกับกรงเล็บของ สวิฟต์พลังของ สวิฟต์ นั้นไม่ได้ยิ่งใหญ่เท่าของ แมมมอธแต่ก็ไม่ได้อ่อนแอเกินไปเช่นกัน เมื่อรวมกับความเร็วของ สวิฟต์ แล้ว มันแข็งแกร่งมากจริงๆในฐานะปอมบี้กลายพันธุ์ลำดับที่หนึ่ง แมมมอธ และ สวิฟต์เป็นตัวแทนของสองเส้นทางที่แตกต่างกันเปรียบเทียบแล้ว โจวเฉียง ชอบ สวิฟต์ มากกว่าการควบคุมร่างอวตาร สวิฟต์ ตัวนี้ โจวเฉียง พุ่งเข้าใส่ฝูงปอมบี้เหวี่ยงกรงเล็บปอมบี้นับไม่ถ้วนล้มลงกับพื้นเพื่อทดสอบขีดจำกัดของ สวิฟต์ นั้
