ูม!”
เสียงดังสนั่นโจวเฉียง ตกใจและซอมบี้ที่นี่ก็ปั่นป่วนเช่นกันซอมบี้จำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าหาที่มาของเสียงดังโจวเฉียง ควบคุมแมมมอธ ปีนขึ้นไปบนรถร้างข้างถนนเมื่อมองไปในระยะไกล เขาเห็นซอมบี้ตัวหนึ่งที่นอนแนบอยู่บนถนนเขามองขึ้นไปที่ตำแหน่งดีดี.มันตกลงมาจากความสูงหลายสิบชั้นปรากฏการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นทั่วไปในเมืองขณะที่ซอมบี้เดินไปมา บางตัวก็ตกลงมาจากชั้นสูงอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ภาพที่น่ากลัวของซอมบี้ที่อยู่ตรงหน้าเขาเป็นตัวอย่างอย่างน้อยก็เป็นการปลดปล่อยมันหลังจากคิดออกแล้ว โจวเฉียงก็เดินไปหาสวิฟต์ซึ่งอยู่ไม่ไกลไม่ว่าสวิฟต์จะแข็งแกร่งแค่ไหน สุดท้ายมันก็เป็นแค่ซอมบี้กลายพันธุ์ลำดับที่หนึ่งเท่านั้น
มันตรวจจับความเป็นปรปักษ์ที่ปล่อยออกมาจากอวาตาร์แมมมอธเมื่อมันอยู่ใกล้มากเท่านั้น“เห~”ในเสียงร้องแปลกๆ สวิฟต์ก็กระโจนใส่ร่างอวตารแมมมอธแต่สิ่งที่ทักทายกลับเป็นเกราะต่อสู้อลืมิเนียมที่ปรากฏขึ้นตามที่คาดไว้ สวิฟต์ชนเข้ากับโล่อลืมิเนียมอัลลอยด์และล้มลงกับพื้นก่อนที่มันจะลุกขึ้นสู้เท้าปรากฏขึ้นเท้าของอวตารแมมมอธกระทืบหน้าอกของมันอย่างแรงตรึงมันไว้กับพื้น“ฉับ!”สวิฟต์พยายามดิ้นรน กรงเล็บที่แหลมคมของมันทิ้งบาดแผลลึกถึงกระดูกไว้บนอวตารแมมมอธอย่างไรก็ตาม โจวเฉียง ไม่รู้สึกเจ็บปวดใดเลยขวานศึกถูกเหวี่ยงและสับอย่างรุนแรง“ฉับ!”หัวของสวิฟต์นั้นถูกตัดออกและกลิ้งไปกับพื้นแขนขาหยุดดิ้นรน
โจวเฉียง ยกเท้าที่อยู่
