งดูหล่อเหลา แต่เมื่อยืนอยู่ข้างซูเหม่ย เขาก็ถูกบดบังทันทีดวงตาของ ซูซิ่วหยวน เป็นประกายเมื่อเขาเห็น ซูเหม่ย
ซูเหม่ยงดงามเกินไป และออร่าของเธอก็แข็งแกร่งกว่าตัวของเขาเอง“สวัสดีครับ คุณผู้หญิง ”โจวเฉียง ดูธรรมดาทันทีคงจะยากที่จะพบหากถูกโยนเข้าไปในฝูงชนดังนั้น ซูซิ่วหยวน จึงติดต่อ ซูเหม่ย โดยคิดว่าเธอต้องเป็นผู้นำอย่างไรก็ตาม ซูเหม่ยยิ้มจาง ๆ ก้าวออกไปและชี้ไปที่โจวเฉียงและพูดว่า “ประธานซู นี่คือเจ้านายของฉันค่ะ”“อา?”ซู ซิ่วหยวนตกตะลึงเขามองไปที่ โจวเฉียง อย่างสงสัยในใจผู้หญิงที่สวยและทรงพลังเช่นนี้จะเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของผู้ชายธรรมดาคนนี้ได้อย่างไร?แต่ความสงบของซู ซิ่วหยวนไม่จำเป็นต้องเอ่ยถึง และเขาก็หันไปหาโจว เฉียง “สวัสดี ผมชื่อซู ซิ่วหยวน”“ผมชื่อโจวเฉียง”โจวเฉียงไม่โกรธ เพราะใครๆ ก็คิดแบบเดียวกัน
ซูซิ่วหยวน จับมือกับ โจวเฉียง และกล่าวว่า “ขอบคุณที่มาเยี่ยม ท่านประธาน โจว”หลังจากปล่อยมือแล้ว ซู ซิ่วหยวนก็รีบไปที่ด้านข้างของศาสตราจารย์อู๋ในใจของเขา คนที่มีความหวังมากที่สุดยังคงเป็นศาสตราจารย์อู๋โจวเฉียงไม่โกรธไม่ว่าที่ใดในโลกนี้ ใครๆ ก็นับถือเฉพาะผู้แข็งแกร่งเท่านั้น“เอ๋ คุณคือโจวเฉียงใช่ไหม”ในขณะนี้ เสียงหนึ่งดังขึ้นบุคคลนี้ดูเหมือนจะจำ โจวเฉียง ได้โจวเฉียง ได้เห็นชายคนนั้นแล้ว ซึ่งเป็นผู้จัดการด้านเทคนิคจากบริษัทที่เขาลาออกเขารู้ว่าพวกเขาจะมาเมื่อวานนี้ไม่แปลกใจเลยที่เจอพวกเขาท
