นค้ามากมายนับไม่ถ้วนตั้งแต่ของใช้ประจำวันไปจนถึงขนมขบเคี้ยว
นี่เป็นครั้งแรกของ โจวเฉียง ที่ปูเปอร์มาร์เก็ตหลังหายนะเขาหยิบถุงขนมออกจากชั้นวาง และโดยไม่ได้ตรวจสอบวันหมดอายุ เขาสามารถเห็นได้ว่ามันหมดอายุไปนานแล้วและเน่าเสียเพียงแค่เปิดมัน
อาหารที่มองเห็นได้เกือบทั้งหมดเสียไปหลังจากนั้นก็เป็นเวลาหลายปีแล้วตั้งแต่วันสิ้นโลก และอาหารเหล่านี้ได้สัมผัสกับอากาศสิ่งของที่มีค่าที่สุดสำหรับผู้รอดชีวิตในปุปเปอร์มาร์เก็ตน่าจะเป็นน้ำและแอลกอฮอล์รายการเหล่านี้ดูเหมือนจะไม่มีอายุการเก็บรักษาปูเปอร์มาร์เก็ตทั้งหมดในมือของผู้รอดชีวิตจะเป็นขุมสมบัติแต่ในสายตาของ โจวเฉียง มันไร้ค่าโดยไม่ได้อยู่ที่นี่นานเกินไป โจวเฉียง ควบคุมแมมมอธ ไปที่รถเข็น เขาวางขวานไฟไว้บนรถเข็นช็อปปิ้ง หยิบรถเข็นช็อปปิ้งที่มีน้ำหนักมาก แล้วเดินออกไปจากห้างสรรพสินค้า
