่าอะไร และใส่ของมีค่าทุกอย่างที่เขาเห็นลงในกระเป๋าอย่างสบายๆซอมบี้ที่ถูกดึงดูดเข้ามาโดยไม่มีสิ่งเร้าใดๆ ค่อยกลับสู่สภาพเหม่อลอยไปมาครึ่งชั่วโมงต่อมา โจวเฉียงพอใจและควบคุมลุงซอมบี้ให้ออกไปทองเต็มถุง เพชรและเครื่องประดับหยกมูลค่าไม่ต่ำกว่าล้าน“ฉันรวยแล้ว”อันที่จริง ในวันโลกาวินาศนี้ ทองคำมีอยู่ทุกหนทุกแห่ง
ด้วยซอมบี้ที่ควบคุมได้ การเข้าและออกจากเมืองจึงเหมือนกับการเข้าสู่ดินแดนที่ไม่มีใครอยู่โจวเฉียงไม่ได้โลภ ลำดับความสำคัญคือการควบคุมอวาตาร์ซอมบี้และกลับมาอย่างปลอดภัยในเมืองซอมบี้เดินเตร่ไปทุกที่ในบางครั้ง ซอมบี้ที่ทรงพลังก็โผล่ออกมาท่ามกลางพวกมันพวกมันสูงประมาณสี่หรือห้าเมตร และซอมบี้ธรรมดาสูงแค่ต้นขา พวกมันเป็นซอมบี้ยักษ์ แต่ตอนนี้ยังไม่ทราบชนิดและชื่อเฉพาะของพวกมันแต่แน่นอนว่าพวกเขาแข็งแกร่งมากระหว่างทางกลับ โจวเฉียง เห็นซอมบี้ตัวใหญ่พลิกรถบัสและทุบรถส่วนตัวด้วยหมัดเดียวไวรัสได้เปลี่ยนยีนของพวกมัน และพวกมันคือซอมบี้กลายพันธุ์โจวเฉียง ค้นพบว่ายิ่งใกล้ใจกลางเมืองหรือมีปราชากรซอมบี้หนาแน่นเท่าใด ความน่าจะเป็นและระดับของซอมบี้กลายพันธุ์ก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้นด้วยการค้นพบนี้ โจวเฉียง ไม่กล้าเข้าไปลึกเข้าไปในเมืองเทียนเว่ย
อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้หลังจากแลกทองเป็นเงินในการเดินทางครั้งนี้และสร้างซอมบี้จำนวนมากขึ้น เขาสามารถผจญภัยได้ลึกขึ้นโจวเฉียง ไม่รู้ว่าซอมบี้กลายพันธุ์ที่ทรงพลังเหล่านี
