ตอนที่ 286 กลับสู่ขอบเขตมหาจักรพรรดิ!

ภูเขาเฉียวเต๋าซาน ด้วยตัวตนของหงหยิงและชื่อเสียงของหลู่ฉางเซิน โดยธรรมชาติแล้ว พวกเขาสามารถเข้าไปได้แบบสบายๆ เจตจำนงขององค์ประกอบทั้งห้านั้น มี ทอง ไม้ น ้า ไฟ และดิน นี่คือการดำรงอยู่ขั้นพื้นฐานที่สุด ในบรรดาเจตจำนงทั้งหมด ในขณะเดียวกัน มันก็เป็นเจตจำนงที่เกี่ยวข้องกับโลกอย่าง ใกล้ชิดเช่นกัน ถึงแม้ั้งห้าจะเป็นแค่พื้นฐาน แต่มันก็ไม่ง่ายที่จะเรียนรู้ ก่อนหน้านี้ หงหยิงได้เข้าใจเจตจำนงเกี่ยวกับไฟแล้ว สี่เจตจำนงถัดไป ด้วยความเข้าใจของหงหยิง ไม่จำเป็นต้องใช้ เวลามากเกินไป ส่วนหลู่ฉางเซิน ตอนนี้กระโจนเข้าไปในห้องปรุงยา ตอนนี้ ความเข้าใจของหงหยิงเกี่ยวกับขอบเขตเพียงพอแล้ว สิ่งที่ต้องมีคือปราณจิตวิญญาณ หลังจากนั้น เขาเพียงแค่ต้องปรับแต่งโอสถที่ดูดซับปราณจิต วิญญาณได้อย่างรวดเร็ว หลู่ฉางเซินกระตือรือร้นเช่นนี้ เพื่อชีวิตวัยเกษียณในอนาคต! มันต้องสู้! หลู่ฉางเซินหยิบสมุนไพรต่างๆ ออกมาจากแหวน เริ่มทำการกลั่นสมุนไพร ส่วนมู่ว่านเอ๋อเฝ้าดูจากด้านข้าง เป็นเรื่องปกติ ในตอนที่หลู่ฉางเซินกำลังกลั่นโอสถ มู่ว่านเอ๋อก็ จะเฝ้าดูจากด้านข้างเสมอ ด้วยวิธีนี้ ความเข้าใจของนางเกี่ยวกับกับปรุงยาก็ได้รับการ ปรับปรุงอย่างมากเช่นกัน! ในเวลาไม่นานนัก ในศาลาเฉาถัง เสียงฟ้าร้องดังกึกก้อง… ฟ้าผ่าลงมาเรื่อยๆ… ห้าวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว หงหยิงก็กลับมาจากภูเขาเฉียวเต๋าซานเช่นกัน นางทำความเข้าใจเจตจำนงทั้งห้า อย่างเสร็จสมบูรณ์! หลู่ฉางเซินก็เดินออกมาจากห้องปรุงยา เขาชี้ไปที่เตาหลอมยา เขาพูดว่า: “โอสถที่อยู่ข้างในนั้น เป็น โอสถที่สามารถเพิ่มความเร็วของการย่มเพาะและปรับปรุงขอบเขต ทั้งหมดมีเต็มพิกัดหนึ่งเตาหลอม!” ทั้งหมดอยู่ในเตาหลอมงั้นเหรอ? กงเจียงหานและมหาเสนาบดีตะลึงเมื่อเห็นฉากนี้ นักปรุงยาคนอื่น เวลาปรุงยาหนึ่งครั้งมักจะได้ยาเม็ดถึงสองเม็ด เท่านั้น แต่หลู่ฉางเซินกล่าวว่าหนึ่งเตาหลอม มันคือหน่วยนับใช่ไหม? ยิ่งไปกว่านั้น โอสถทั้งหมด เป็นโอสถระดับสวรรค์ที่ผ่านการ ตันเจี๋ย(หายนะชั่วกัลป์)! ยังไม่พอ โอสถระดับนี้ สามารถกลั่นได้ในชุดเดียวโดยไม่มีการ ผิดผลาด… “ท่านผู้อาวุโส… ใช้โอสถเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง ขอบเขตจะไม่ มั่นคงและมันมีผลข้างเคียงหรือไม่?” ขอบเขตไม่เสถียรเหรอ? ผลข้างเคียงเนี้ยนะ? ที่พูดมา มันคืออะไร? หลู่ฉางเซินโบกมือแล้วพูดว่า “ไม่เป็นไร ข้าได้ปรับปรุงโอสถ เหล่านี้ทั้งหมดแล้ว มันไม่มีผลข้างเคียงใดๆ ทั้งสิ้น” กงเจียงหาน: … มหาเสนาบดี:…… ส่วนหงหยิงไม่แปลกใจอยู่แล้ว สิ่งที่หลู่ฉางเซินเปิดเผยนั้น ไม่เพียงแต่ความแข็งแกร่งเท่านั้น แต่ ยังรวมถึงระดับของการปรุงยาที่ไม่อาจหยั่งถึงได้! โอสถที่บริสุทธิ์ ไร้ผลข้างเคียง! คุณท่านอาจารย์” หลังจากพูดจบนางก็หยิบโอสถออกมาสามเม็ดแล้วใส่เข้าปาก พร้อมกัน จากนั้นเขาก็นั่งขัดสมาธิและเริ่มบ่มเพาะ ครู่หนึ่ง ออร่าปราณก็พุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง! รอบๆ หงหยิง พายุปราณจิตวิญญาณขนาดใหญ่ก่อตัวขึ้น! ทันใดนั้น ปราณจิตวิญญาณก็ถูกหงหยิงซึมซับทันที… ขอบเขตไม่มั่นคงงั้นหรือ นั่นเป็นเพราะความเข้าใจในขอบเขตยังไม่เพียงพอเท่านั้น ถ้าเจ้าไม่เข้าใจในขอบเขตมากพอ แล้วใช้โอสถเพื่อฝีนทะลวง แน่นอนอยู่แล้วที่ขอบเขตจะไม่มั่นคง แต่กับหงหยิง ในชีวิตก่อนหน้านี้ เดิมทีนางเป็นผู้เชี่ยวชาญในขอบเขตมหา จักรพรรดิ ยิ่งตอนนี้ นางกลับชาติมาเกิดถึงเก้าครั้งแล้ว การรับรู้ขอบเขตก็เพียงพอแล้ว แล้วใช้โอสถที่ปรับปรุงแล้วของหลู่ฉางเซิน ฮึ….ขอบเขตไม่เสถียรเหรอ? มันไม่มีทางอยู่แล้ว! เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ… ในที่สุด หลังจากผ่านไปสิบวัน ในศาลาเฉาถัง แม้แต่ในภูมิภาคแดนใต้ทั้งหมด! ลมปราณอันน่ากลัวราวกับน ้าเดือดเริ่มพลุ่งพล่านอย่างรุนแรง! ผู้คนในเขตแดนทุรกันการทั้งหมด ต่างตั้งเป้าไปที่ภูมิภาคแดน ใต้! มันเกิดอะไรขึ้น? “ผู้อาวุโสคนไหนกำลังก้าวหน้า?” “ความผันผวนของปราณแบบนี้ แม้ว่าเจ้าจะทะลวงไปถึง ขอบเขตครึ่งก้าวมหา ก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น!” “หรืออาจจะเป็น… มกาจักรพรรดิ์?” สักพักหนึ่ง หลายคนพุ่งเป้าไปที่ภูมิภาคแดนใต้ มหาอำนาจขอบเขตมหาจักรพรรดิ หลังจากหลายพันปี ในที่สุดมันก็จะปรากฏขึ้นใช่หรือไม่? ร่างกายของหงหยินเต็มไปด้วยพายุปราณจิตวิญญาณ ในขณะ ที่ตันเถียนของนางดูดซับมันอยู่ตลอดเวลา! เป็นเพราะผลของโอสถ ไม่ต้องกลัวว่าปราณจิตวิญญาณที่มากเกินไป มันจะไม่สามารถ ดูดซึมได้ทัน ด้วยความช่วยเหลือของโอสถที่กลั่นโดยหลู่ฉางเซิน ทำให้ความเร็วการดูดซึมปราณ รวดเร็วมาก! มันเหมือนกับปลาวาฬกลืนน ้า นางดูดซับปราณโดยรอบอย่างรวดเร็ว! มหาเสนาบดีและกองพลเก้าสวรรรค์ มองไปที่หงหยิงอย่าง ตื่นเต้น ในที่สุด ฝ่าบาทก็จะกลับไปสู่ขอบเขตมหาจักรพรรดิแล้วใช่ หรือไม่? ในกรณีนี้ จักรวรรดิหยุนหวงจะได้กลับมาแล้วอย่างแท้จริง! ในที่สุดมันก็เป็นจักรวรรดิที่แท้จริงเสียที เมื่อหงหยิงก้าวเข้าสู่อบเขตมหาจักรพรรดิ เสียงไม่พอใจเหล่านั้นจะหายไปทั้งหมด! ผ่านไปอีกหนึ่งวัน รอบๆ หงหยิง มีออร่าปราณที่ลึกล ้าปรากฏขึ้น! กงเจียงหานย่อมคุ้นเคยกับออร่าปราณนี้มาก ขอบเขตมหาจักรพรรดิ! ในตอนนี้ หงหยิงกลับคืนสู่ขอบเขตมหาจักรพรรดิอย่างเป็นทางการ! ในบรรดาลูกศิษย์ทั้งหมดของหลู่ฉางเซิน ในที่สุดก็มีผู้แข็งแกร่ง ในขอบเขตมหาจักรพรรดิ หงหยิงลืมตาขึ้นมา และมีแสงศักดิ์สิทธิ์ส่องออกมาจากดวงตา ของนาง! นางรู้สึกถึงพลังที่คุ้นเคย แต่มันแข็งแกร่งกว่าชาติที่แล้วมาก หงหยิงอดหัวเราะไม่ได้ จากนั้นจึงคุกเข่าลงข้างหนึ่งให้หลู่ฉาง เซิน และกล่าวด้วยความเคารพว่า “ขอบคุณท่านอาจารย์ สำหรับ ความช่วยเหลือของท่าน!” หลู่ฉางเซินโบกมือ เขาดูค่อนข้างเฉยเมย ที่ทำทั้งหมด สุดท้ายก็เพื่อชีวิตเกษียณของตัวเองในอนาคตด้วย … ในวันนี้. เจตจำนงขององค์ประกอบทั้งห้า และขอบเขตก็เพียงพอแล้ว จากนั้นสิ่งเดียวที่เหลืออยู่คือ พลังของกฎเกณฑ์ และสิ่งที่หงหยิงมีในตอนนี้ก็คือเจตจำนงแห่งสังสารวัฏ! หลู่ฉางเซินต้องทำให้หงหยิงเข้าใจในกฎแห่งสังสารวัฏ หลังจากที่เข้าใจ นางควรจะสามารถควบคุมวิถีแห่งสวรรค์ใน เขตแดนนี้ได้ หลู่ฉางเซินคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วมองไปที่หงหยิงแล้วพูดว่า “เจ้า ควรทำความเข้าใจให้ดีล่ะ” หลังเสียงเงียบลง บนร่างของหลู่ฉางเซิน มีเจตจำนงแห่งสังสารวัฏค่อยๆ เพิ่มระดับ ขึ้น… หงหยิงผงะเล็กน้อย เจตจำนงแห่งสังสารวัฏนี้แตกต่างจากของนาง ดูเหมือนว่า มันจะเชื่อมโยงกับเต๋าแห่งสวรรค์! หลู่ฉางเซินเผยกฎแห่งสังสารวัฏพร้อมอธิบายว่า: “พลังแห่งกฎ สามารถเรียกได้ว่าเป็นเต๋าแห่งสวรรค์ได้เช่นกัน” “เจตจำนงหมายความว่า เจ้าได้สัมผัสเพียงแหล่งที่มาของเต๋านี้ เท่านั้น” “และถ้าเจ้าควบคุมแหล่งที่มานี้แล้ว เจ้าก็จะถึงระดับพลังแห่ง กฎ!” (อธิบายง่ายๆนะครับ พลังทุกชนิดในเรื่องนี้คือมาจากเต๋า ถ้า สัมผัสถึงแหล่งที่มาของเต๋าได้ก็จะถึงระดับเจตจำนง意(ยี่) เช่นสัมผัส แหล่งที่มาของเต๋าดาบได้ ก็จะได้เจตจำนงดาบ แต่ถ้าควบคุม แหล่งที่มาได้ ก็เรียกว่าพลังแห่งกฎ道则(เต๋าเจ๋อ) แต่ในเรื่องนี้ผมคิด ว่าน่าจะมีระดับที่สูงกว่ากฎน่าจะเป็นวิถี 大道(ต้าเต๋า) แต่ในเรื่องยัง ไม่ได้อธิบาย ยังไงก็ลองติดตามดูไปพร้อมๆกันนะครับ ) หงหยิงค่อยๆ หลับตาลง นางรู้ว่าหลูฉางเซินกำลังปล่อยให้นางตระหนักถึงกฎแห่ง สังสารวัฏ แม้ว่ากงเจียงหานจะงงงวย แต่พลังแห่งกฎคืออะไรกันแน่? อย่างไรก็ตาม พวกเขายังรู้สึกถึงพลังแห่งกฎนี้ด้วยความ หวาดกลัว ภายใต้อำนาจของพลังแห่งกฎนี้ เขาเป็นเหมือนมดตัวเล็กๆ… ความแตกต่างระหว่างเจตจำนงกับพลังแห่งกฎ ก็เหมือนกับ ความแตกต่างระหว่างมดกับช้าง… ในตอนนี้ หงหยิงอยู่ภายใต้กฎแห่งสังสารวัฏ นางตกอยู่ในภาวะสมาธิ การเข้าถึงขอบเขตแห่งสวรรค์และมนุษย์! ภายใต้ขอบเขตแห่งสวรรค์และมนุษย์ ความสามารถในการเข้าใจของหงหยิง สามารถเพิ่มขึ้นได้หลาย เท่า! … ในเวลาเดียวกัน. เขตแดนไร้พรมแดน บนถนนที่ห่างจากเมืองหลงฉีห้าร้อยลี้ ขบวนรถเคลื่อนตัวช้าๆ หยางฉีมองไปที่เมืองใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าเขา เขาถอนหายใจแล้วพูดว่า: “น้องสาว… เราเกือบมาแล้ว” หลังจากนั้นสักพัก มีเสียงตอบรับดังอู้อี้มาจากข้างในรถม้า น ้าเสียงเต็มไปด้วยความเศร้า ลังเล และความเสียใจ… หยางฉีเข้าใจความคิดของหยางหยูว่านเป็นอย่างดี ทันใดนั้น เขาก็กัดฟันแล้วพูดว่า “น้องสาว ถ้าเจ้าไม่อยากไป ก็ ไม่ต้องไป!” หยางหยูว่านยิ้มอย่างบิดเบี้ยว: “ถ้าข้าไม่ไป มันจะเป็นการละเมิด ข้อตกลงกับตระกูลหลง ในเวลานั้น ตระกูลหลงจะเริ่มกำหนด เป้าหมายไปที่ตระกูลหยาง” “เมื่อถึงเวลานั้น จะไม่มีใครช่วยตระกูลหยางได้จริงๆ” หยางหยูว่านเปิดม่าน เผยให้เห็นใบหน้าที่งดงามแต่เต็มไปด้วยความโศกเศร้า นางมองไปที่แผ่นหลังของเสี่ยวเฮยที่กำลังฝึกซ้อมโดยนั่งหลับตา หยางหยูว่านถอนหายใจ ท้ายที่สุดแล้ว นางก็ไร้วาสนา…