แสงแดดยามเช้าค่อยๆ เคลื่อนสูงขึ้นจากเส้นขอบฟ้ายามราตรีที่แสนมืดมิดค่อยๆ หายไป เสียงนกร้องจิ๊บๆเป็นการแจ้งให้ทราบว่าเช้าวันใหม่ได้มาเยือนแล้วเย่ฮวาลุกขึ้นนั่งบนเตียงด้วยท่าทางสะลึมสะลือหลังจากล้างหน้าล้างตา เย่ฮวาเดินออกมาจากห้องนอน เขาพบว่ามู่จื่อหานและเยว่เอ๋อร์กำลังนั่งรออยู่ที่ห้องอาหาร เมื่อเห็นว่าเย่ฮวามา ทั้งคู่ต่างก็ส่งยิ้มต้อนรับเขาเย่ฮวายกมือลูบใบหน้าตัวเอง และถามด้วยความสงสัย“ทำไมเหรอ? ฉันล้างหน้าไม่สะอาดเหรอ?”“เปล่าหรอก!”เยว่เอ๋อร์โบกมือ “หัวหน้ากิลด์ผู้ยิ่งใหญ่ในตอนนี้ได้เป็นหนึ่งในใต้หล้าแล้ว ไม่ทราบว่าคุณมีความคิดเห็นอย่างไรบ้างคะ?”เย่ฮวานั่งลงบนเก้าอี้หน้าโต๊ะอาหารขณะยกมือเกาท้ายทอย “ก็ไม่ได้รู้สึกอะไร พวกเราไปสำรวจแดนเงียบสงบโลกาวินาศกันดีไหม?”“ดีสิ! ดีสิ!” เยว่เอ๋อร์พยักหน้าอย่างมีความสุขมู่จื่อหานยิ้ม “หลังจากการปรับปรุงเซิร์ฟเวอร์สิ้นสุดลง หลังจากนี้นายคงมีงานให้ทำจนหัวหมุนแน่เลย”เย่ฮวาผายมืออย่างช่วยไม่ได้ “เสี่ยวหานรู้ใจฉันดีที่สุดเลย”เยว่เอ๋อร์มุ่ยปาก “ผู้ชายก็โกหกแบบนี้ทุกคนแหละ”มุมปากของเย่ฮวากระตุก “เหอะๆๆ”……ด้านนอกห้องโถงเผ่าเทพ เหล่าทหารเผ่าเทพหลายพันนายยืนอยู่บนหินภูเขาไฟด้วยสีหน้าเคร่งขรึม จิ้งหย่าและหานหลินยืนเคียงข้างกับเย่ฮวาที่ด้านนอกห้องโถง บัดนี้เย่ฮวาได้รับความเคารพจากเผ่าเทพทุกคน“ดินแดนสวรรค์ พิพากษาความมืดมิด ยึดมั่นในหลักคุณธรรม บัดนี้ได้ทำภาร
