“ฟ้าว!”อันเดดหญิงตนนั้นเหวี่ยงดาบออกมา ร่างของมันกะพริบวูบหนึ่งและย้ายมาปรากฏขึ้นตรงหน้าเสอเสวียนอีก่อนจะแทงดาบไปที่อกของเสอเสวียนอีอย่างฉับพลัน!เสอเสวียนอีรีบถอยหลัง และหยิบไม้เฮยฉื่อสีดำทะมึนออกมาจากแขนเสื้อฟาดไปด้านหน้าขอบไม้เฮยฉื่อสีดำทะมึนกวาดผ่านหน้าอกของอันเดดหญิงตัวนั้น จนเสื้อเกราะของมันแยกออกจากกัน มันรีบถอยออกไปพร้อมกับยกมือขึ้นมาปิดหน้าอกด้วยความประหม่าอันเดดชายร่างกำยำที่ถือค้อนไม่สามารถอยู่เฉยได้ มันหัวเราะออกมา “หายากยิ่งนักที่จะมีผู้แข็งแกร่งอยู่ในสถานที่แห่งนี้ ปล่อยให้ข้าจัดการเถอะ เมื่อข้าฆ่ามันแล้วย่อมเป็นเรื่องง่ายที่จะครอบครองเมืองสวรรค์ลึกลับแห่งนี้”อันเดดหญิงตัวนั้นถอดชุดเกราะออก และย้ายไปยืนข้างหลังอันเดดชายร่างกำยำในขณะนั้นเอง อันเดดชายร่างกำยำเหลือบมองเสอเสวียนอีด้วยสายตาอาฆาต มันแผดเสียงร้องตะโกนและพุ่งตัวออกมาเสอเสวียนอีไม่ได้อ่อนข้อแม้แต่น้อย เขาถือไม้เฮยฉื่อสีดำและสะบัดแขนเบาๆ เพื่อป้องกันการโจมตีผู้นำตระกูลหนิวมองไปยังเสอเสวียนอีและกล่าวด้วยความเป็นกังวล “ผู้อาวุโสเสอ ระวังด้วย”เมื่อคำพูดของผู้นำตระกูลหนิวจบลง อันเดดชายร่างกำยำพุ่งโจมตีเป็นครั้งที่สอง มันเคลื่อนย้ายมาหยุดตรงหน้าของเสอเสวียนอี และใช้อาวุธผ่าเข้ากลางหน้าผากของอีกฝ่ายเสอเสวียนอียกไม้เฮยฉื่อสีดำขึ้นมาป้องกันด้านบนศีรษะ เมื่อไม้เฮยฉื่อสีดำปะทะเข้ากับค้อนพลันเกิดพลังงานพลุ่งพล่านกระจายออกไ
