ลังงานอันเดดออกจากร่างของเขาทั้งหมดแล้ว หลังจากพักฟื้นร่างกาย ความแข็งแกร่งก็น่าจะกลับคืนมาอีกครั้ง”เย่ฮวาพยักหน้า ในขณะนั้นเองราชาเมืองเลี่ยเยี่ยนค่อยๆ ลืมตาขึ้น เขากวาดตามองไปรอบๆ เมื่อเห็นจิ้งหย่าเขาทำท่าทางราวกับจะลุกขึ้นยืน แต่กลับไร้ซึ่งเรี่ยวแรง“ข้าไม่รู้เลยว่าท่านจิ้งหย่าจะอยู่ที่นี่…”จิ้งหย่ากล่าวเสียงเบา “ไม่เป็นไร ข้าจะให้คนนำตัวเจ้ากลับไปที่เมือง ส่วนเรื่องอื่น เมื่อถึงเวลาข้าจะให้คนเข้าไปอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นกับเจ้าอีกครั้ง”เมื่อกล่าวจบ จิ้งหย่าพลันยกฝ่ามือขึ้น จากนั้นสั่งให้เผ่าเทพผู้หนึ่งนำราชาเมืองเลี่ยเยี่ยนกลับไป เธอหันมามองเย่ฮวาอีกครั้ง “พี่ชาย ท่านมีแผนทำอะไรต่อจากนี้?”เย่ฮวาขมวดคิ้ว “การต่อสู้ทางนี้สิ้นสุดลงแล้ว ส่วนแดนเทพก็ไม่มีวิกฤตอะไร ตอนนี้แดนปีศาจยังมีสัตว์ประหลาดอีกเป็นจำนวนมากที่หลบหนีออกมาจากแดนแห่งความว่างเปล่า ฉันจะไปจัดการกับพวกมัน เพราะแดนปีศาจในตอนนี้เหลือพลังในการต่อกรกับพวกมันอีกไม่มากแล้ว”จิ้งหย่าพยักหน้า “พี่ชายอยากให้ข้าไปด้วยหรือไม่?”เย่ฮวายิ้ม “ไม่เป็นไร แผ่นดินใหญ่หลิงเกิงเหลือพวกเธออีกไม่กี่คน ทางฝั่งนั้นมีแค่ฉันคนเดียวก็พอแล้ว ไม่ต้องเป็นห่วงนะ”จิ้งหย่าพยักหน้า เย่ฮวาหันไปมองมังกรเกล็ดศักดิ์สิทธิ์เก้าวิญญาณและแฟรนทิน่า จากนั้นกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า“ท่านผู้อาวุโส พวกเราเดินทางไปแดนปีศาจกันเถอะ!”มังกรเกล็ดศักดิ์สิทธิ์เก้าวิญญาณพยักหน้า “มีเจ
