“พรวด!”กริชเล่มหนึ่งแทงเข้ากลางลำคอของหมิงกู่ เลือดสีแดงสดพลันสาดกระจายจนพื้นดินโดยรอบแปดเปื้อนด้วยโลหิตหมิงกู่เบิกตากว้าง มันหันกลับมามองคนที่อยู่ด้านหลังอย่างฉับพลัน ดูเหมือนว่าจะเข้าใจอะไรบางอย่าง มันจึงค่อยๆ ยกมือทั้งสองข้างขึ้นและชี้หน้าเซ่เฟิง “เจ้าโหดเหี้ยมมาก!”เซ่เฟิงยิ้มด้วยใบหน้าเย็นชา “วงเวทย์วิญญาณห้าแดนจำเป็นต้องใช้พลังจากห้าแดน ยิ่งสิ่งสังเวยแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ วงเวทย์ก็จะแข็งแกร่งมากเท่านั้น เจ้าเองก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส สู้เสียสละตนเองเพื่อใต้หล้ายังจะดีเสียกว่า!”หมิงกู่กระอักเลือดคำโต เขากวาดตามองไปยังกลุ่มคนที่อยู่รอบๆ ก่อนจะหยุดลงที่ร่างของเย่ฮวา จากนั้นปราณสีขุ่นหนึ่งสายก็พุ่งเข้าใส่ร่างของเขา ระดับความเร็วสูงมากและเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยพบเห็นมาก่อน!ทุกคนยังไม่ทันได้ตั้งตัว ปราณดำก็ทะลวงเข้ากลางอกของเย่ฮวาแล้ว เขารู้สึกได้ว่าภาพตรงหน้าตัดเป็นสีดำก่อนจะหงายหลังไป!ท่านโห่วรีบประคองร่างของเย่ฮวาไว้ เขารู้สึกได้ถึงพลังงานที่กำลังไหลเวียนภายในร่างกายอย่างบ้าคลั่งพลังงานนี้กำลังทำให้ร่างกายของเขาระเบิดจิ้งหย่ารีบสาวเท้าเข้ามายืนข้างๆ เธอใช้ฝ่ามือวางลงบนหน้าผากของเขา แสงสว่างจางๆ พลันปรากฏขึ้นพลังงานภายในร่างกายเริ่มสงบลง ก่อนจะฟื้นฟูกลับสู่สภาพเดิมอีกครั้งเย่ฮวาลืมตาขึ้น หลังจากได้รับการช่วยเหลือจากท่านโห่วทำให้เขาสามารถยืนได้อย่างมั่นคงอีกครั้ง เขาชำเลืองมองไปทางหมิงกู่
