ข้าใส่ม่านแสงที่อยู่ตรงหน้า เขาจึงตระหนักได้ว่ามันไม่ได้สร้างความเสียหายใดๆ ทั้งยังหายไปอย่างไร้ร่องรอยท่านโห่วกล่าวเสียงขรึม “พวกเราหาวิธีทำลายม่านแสงให้ได้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน ไม่เช่นนั้น พวกเราคงไม่สามารถทำอะไรเซ่เฟิงได้”จิ้งหย่ากราชับดาบในมือ เธอก้าวเท้าไปด้านหน้าและโจมตีม่านแสงอย่างไม่หยุด พลังงานที่อยู่รอบตัวปะทุขึ้นอย่างบ้าคลั่ง พวกเขาที่เหลืออยู่ก็รีบเข้าไประดมกำลังเพื่อจัดการกับม่านแสงนี้เช่นกันแต่ผลลัพธ์ที่ได้กลับไม่เกิดผล เซ่เฟิงยืนอยู่ท่ามกลางม่านแสงนี้ มันหลับตาลงและกำลังร่ายคาถาอะไรบางอย่างทันใดนั้นวงเวทย์วิญญาณห้าแดนก็เกิดสนามพลังอันทรงพลังขึ้น สิ่งนี้ทำให้เย่ฮวาแทบทรุดตัวลงไปกองอยู่ที่พื้น จะปล่อยให้เซ่เฟิงทำสำเร็จไม่ได้อย่างเด็ดขาด!เย่ฮวากวาดตามองแถบสกิลของตัวเองปราดหนึ่ง เขาพบว่ามีหนึ่งสกิลถูกปราณดำหมุนวนอยู่รอบๆ มันคือสกิลวิญญาณขีดเขียนเย่ฮวากดเข้าไปอ่านข้อมูลวิญญาณขีดเขียน ทันใดนั้นก็เกิดแสงสว่างวาบขึ้นในหัว และดึงเขาออกมาจากสถานการณ์ที่สิ้นหวังนี้“มดด้อยค่าอย่างพวกเจ้า การเผชิญหน้ากับอำนาจจากแดนนรกคงมีแค่การยืนรอความตายเท่านั้น”เสียงขรึมดังขึ้นกลางอากาศ เย่ฮวากวาดตามองไปรอบๆ และพบว่าร่างของหมิ่งกู่ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา เย่ฮวารีบถอยหลังออกไปครึ่งก้าว และเตรียมดึงดาบเงาสีชาดที่ห้อยอยู่ข้างเอวขึ้นมาสู้กับมัน แต่เขากลับพบว่าข้างเอวของเขามีเพียงความว่างเปล่าหมิงกู่ยิ้มเ