พต่างก็หมดแรงแล้วเช่นกัน คนส่วนใหญ่ในเวลานี้ไม่สามารถเข้าร่วมการต่อสู้ที่รุนแรงได้อีกต่อไปการฆ่านายพลปีศาจเกือบสิบตัว ทำให้พวกเขาต้องแลกกับความเสียหายจำนวนมากเย่ฮวาหันไปมองดาร์คอีกครั้ง ในเวลานี้ดาร์คไม่ได้มีท่าทีหยิ่งผยองเหมือนก่อนหน้านี้อีกต่อไป แม้ว่าการโจมตีของเย่ฮวาจะไม่ได้สร้างความเสียหายให้กับมันเท่าไหร่นักแต่การโจมตีของมังกรเกล็ดศักดิ์สิทธิ์เก้าวิญญาณก็ไม่ใช่การโจมตีธรรมดาสำหรับมัน บาดแผลบริเวณแผ่นหลังของมันที่ลึกจนเห็นกระดูก ทำให้เย่ฮวารับรู้ได้ว่ามันเองก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นกันอย่างไรก็ตาม ต่อให้มันตกอยู่ในสภาพนี้ก็ยังคงแข็งแกร่งอยู่ แม้ว่าดาร์คจะได้รับบาดเจ็บสาหัสแต่ความแข็งแกร่งของมันก็ยังน่ากลัวสำหรับเขาอยู่ดี มังกรเกล็ดศักดิ์สิทธิ์เก้าวิญญาณไม่สามารถฆ่ามันได้ เขาทำได้เพียงยื้อมันไว้เท่านั้น ทั้งสองจึงต่อสู้เพื่อยื้อเวลาต่อไปเรื่อยๆเย่ฮวากล่าวกับมู่จื่อหาน “เธอช่วยฉันจัดการกับนายพลปีศาจก่อน!”มู่จื่อหานพยักหน้า “ได้!”เย่ฮวาพามู่จื่อหานไปยังตำแหน่งของนายพลปีศาจที่อยู่ใกล้ที่สุดนายพลปีศาจตัวนี้เป็นนักเวทย์หญิงในชุดคลุมสีขาวในมือถือคทาน้าแข็ง สีหน้าดูเย็นชา ริมฝีปากก็ขยับเล็กน้อยขณะกำลังพึมพำอะไรบางอย่าง พลังงานอันเย็นเยียบถูกส่งออกมาและโจมตีเข้าใส่ฝูงชน เพียงพริบตาเดียวผู้เล่นหลายร้อยคนก็ถูกสังหารอย่างน่าเสียดายทั้งยังสร้างช่องว่างบริเวณแนวป้องกันด้วย ผู้เล่นอุตส่าห์บาก
