าก็สามารถใช้โอสถเม็ดนี้เพื่อฟื้นฟูค่าพลังชีวิตให้กลับมาเต็มได้ในครั้งเดียว!กวาจื่อมองโอสถวิญญาณเซียนหลิงด้วยความชื่นชม“มันเป็นยาที่ดีเลยนะ แต่ดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์เท่าไหร่~”เย่ฮวาหยิบโอสถวิญญาณเซียนหลิงออกมาให้กวาจื่อสิบเม็ด แต่อีกฝ่ายกลับปฏิเสธที่จะรับมัน “ช่างเถอะ ฉันใช้โอสถพวกนี้ไม่ได้ พลังชีวิตของฉันมีแค่ 900,000 พอยท์เอง ไม่ต้องพูดถึงโอสถวิญญาณเซียนหลิงหรอก แค่โอสถเกล็ดมังกรก็ถือว่าสิ้นเปลืองแล้ว ฉันใช้ยาเพิ่มเลือดก็ช่วยได้ไม่น้อยแล้วล่ะ นายเก็บไว้ใช้เองเถอะ”เย่ฮวาพยักหน้าพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม “นายนี่ใจดีจังเลยเนอะ”“เหอะ ถ้าฉันใช้ได้ ฉันคงกวาดเรียบ” กวาจื่อยักไหล่เย่ฮวาเก็บโอสถวิญญาณเซียนหลิงกลับเข้ากระเป๋าจากนั้นจึงกล่าวเสียงขรึมว่า “ฉันจะรวบรวมดักแด้หนอนวิญญาณสวรรค์เพิ่มอีกหน่อย ดักแด้หนึ่งตัวสามารถหลอมโอสถได้ประมาณ 20 เม็ด ถ้าทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี ก็น่าจะผลิตออกมาได้หลายสิบชุดเลย”“ถ้านายมีความสุขก็โอเค ฉันอยู่เป็นเพื่อนนายได้นะแต่มอนสเตอร์พวกนี้ฉันคงไม่มีปัญญาช่วยนายฆ่าหรอก”กวาจื่อกล่าวอย่างจนปัญญาเย่ฮวาไม่พูดพร่าทำเพลง เขาโบกมือเรียกร่างโคลนออกมาสองตัวพร้อมด้วยอสูรบรรพกาล จากนั้นจึงสั่งให้อสูรบรรพกาลตามเม่ยเอ๋อร์ไป ส่วนร่างโคลนทั้งสองตัวเดินตามกิ่งไม้เพื่อค้นหาหนอนหญ้าวิญญาณแค่ร่างโคลนและเม่ยเอ๋อร์ก็เพียงพอที่จะสู้กับหนอนหญ้าวิญญาณได้แล้ว ตอนนี้ร่างโคลนสองตัว เม่ยเอ๋อร