ล่นลงบนพื้นพร้อมกับดักแด้หนอนวิญญาณสวรรค์ที่ห้อยอยู่อีกตัวหนึ่ง เมื่อมันเดินเข้ามาใกล้แผ่นศิลา แรงสั่นสะเทือนพลันปะทุขึ้นที่บริเวณพื้นดินใต้ฝ่าเท้าของพวกเขา รวมถึงร่างกายที่สั่นตามไปด้วย!ตอนที่เย่ฮวารู้สึกตัว อสูรบรรพกาลก็ส่งเสียงร้องออกมา ก่อนจะกลายเป็นแสงบินกลับเข้าไปอยู่ในช่องเก็บสัตว์เลี้ยงของเขาจุดที่อสูรบรรพกาลตายมีแขนข้างหนึ่งโผล่ออกมาจากใต้พื้นดิน แขนข้างนี้ปกคลุมด้วยสนับข้อมือที่เต็มไปด้วยสนิมเขรอะ ด้านในสนับข้อมือไม่สามารถเรียกว่าเป็นแขนได้ เพราะมันเป็นเพียงกระดูกพรุนสีขาวไม่กี่ซี่ทุกสิ่งรอบตัวพลันเงียบสงัด เสียงใบไม้ที่ร่วงโรยก็หายไปเช่นเดียวกัน พื้นที่ทั้งหมดเหมือนจะหยุดลง ทันใดนั้นพื้นดินก็เกิดแรงสั่นสะเทือนขึ้นอีกครั้ง แขนข้างที่สองจึงค่อยๆ โผล่ขึ้นมาจากพื้นดินแขนทั้งสองข้างแหวกพื้นแยกออกจากกัน จากนั้นโครงกระดูกที่สวมเกราะรบผุพังสีแดงโลหิตก็ค่อยๆ ปีนขึ้นมา!แสงสีแดงจางๆ ออกมาจากเบ้าตาที่กลวงโบ๋ มันจ้องมองมาทางพวกเขา จากนั้นจึงกล่าวด้วยน้าเสียงแหบพร่า“เลือดเนื้อสดๆ ข้าไม่ได้กินเนื้อมนุษย์มานานนับหมื่นปีแล้ว”ใต้เท้าของโครงกระดูกมีคลื่นถูกส่งออกมา แรงกดดันพุ่งเข้าใส่ร่างของเย่ฮวาและกวาจื่อภายในพริบตาเย่ฮวาสั่งให้เม่ยเอ๋อร์ออกจากสถานที่ต่อสู้แห่งนี้ เพื่อย้ายไปฆ่าหนอนหญ้าวิญญาณที่อยู่บนต้นไม้ ส่วนร่างโคลนทั้งสองตัวก็ถูกเขาควบคุมให้ย้ายออกไปจากที่นี่เพื่อหลีกเลี่ยงผลกระทบที
