งพลังจากเหล่าอันเดดจนทำให้สูญเสียอาคมไป ส่งผลให้เหล่าอันเดดบุกรุกเข้ามาในแผ่นดินใหญ่และเกิดการต่อสู้ระหว่างเทพปีศาจ สิ่งมีชีวิตจำนวนมากถูกสังหาร ในที่สุดกู่หานจึงสามารถใช้พลังของเหล่าอันเดดสร้างความเสียหายอย่างหนักให้กับจักรพรรดิเทพ ก่อนจะถูกจักรพรรดิเทพฆ่าตายและถูกฝังไว้ใต้ต้นสวรรค์แห่งนี้หลังจากนั้นไม่นานจักรพรรดิเทพจึงเสียชีวิตลงเนื่องจากได้รับบาดเจ็บสาหัส……เมื่อเย่ฮวาเห็นค่าสเตตัสของกู่หาน เขาจึงอดตกตะลึงไม่ได้ ที่แท้มันก็เป็นคนที่ฆ่าจักรพรรดิเทพตัวจริงนี่เอง แม้จะตายไปแล้วก็ยังถูกจักรพรรดิเทพฝังด้วยตัวเอง แต่มันกลับมีจิตใจที่เต็มไปด้วยความชั่วร้ายและทรยศต่อจักรพรรดิเทพจักรพรรดิเทพช่างน่าสงสารเสียจริงที่มีคนแบบนี้เป็นเพื่อนเมื่อเห็นค่าสเตตัสของกู่หาน เย่ฮวาจึงมั่นใจได้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่สิ่งที่กวาจื่อจะรับมือได้ เขาจึงกระซิบบอกว่า “กวาจื่อนายรีบถอยไป เดี๋ยวฉันจัดการเอง!”กวาจื่อเหลือบมองมาที่เย่ฮวา จากนั้นจึงพยักหน้าและถอยหลังออกไป สถานการณ์ในตอนนี้ขอแค่กวาจื่อปลอดภัย เย่ฮวาก็สามารถต่อสู้ได้โดยไม่ต้องกังวลอะไร ถ้ากวาจื่อยังยืนอยู่ที่นี่ ไม่เพียงแต่จะช่วยอะไรไม่ได้ แต่อาจจะตกอยู่ในอันตรายด้วย การถอยออกไปจึงเป็นทางเลือกที่ชาญฉลาดที่สุดเย่ฮวาดึงดาบเงาสีชาดออกจากปลอกกระดูกจนเกิดเสียงดัง “ชิ้ง” เขายิ้มให้อีกฝ่ายพร้อมกับพูด “งั้นก็เข้ามาลิ้มรสชาติของฉันสิ!”
