ใหญ่ นี่จึงเป็นเหตุผลที่เจ้ากวาจื่อทักมาหาเขาเย่ฮวาถอดไอเท็มออกทั้งหมดและใส่กลับเข้าไปในกระเป๋า ค่าสเตตัสของเขาจึงลดฮวบจนแทบจะกลายเป็นผู้เล่นมือใหม่ ตอนนี้อย่าว่าแต่จะต่อสู้เลย แค่เอาชีวิตรอดจากเงื้อมมือของผู้เล่นทั่วไปก็เลือดตาแทบกระเด็นแล้วเย่ฮวาและกวาจื่อหันมองหน้ากัน จากนั้นจึงพยักหน้าและกระโดดลงไปยังเหวลึกขนาดเล็กเพียงชั่วพริบตา ร่างของพวกเขาก็ลงมาถึงด้านล่าง ยังไม่ทันได้เห็นอะไร เย่ฮวาก็ได้ยินเสียงใบไม้สั่นไหวเมื่อทัศนวิสัยกลับคืนมา เขาจึงรีบมองไปรอบๆ และพบกับเรื่องน่าตกตะลึงตรงหน้าสถานที่ที่เย่ฮวาและกวาจื่อยืนอยู่คือยอดของต้นไม้ยักษ์ พวกเขายืนอยู่บนกิ่งไม้ที่มีความกว้างขนาดหนึ่งเมตร ล้อมรอบไปด้วยใบไม้สีเขียวขจีหนาแน่น“ติ๊ง!”“แจ้งเตือนจากระบบ: ปาร์ตี้ของท่านเข้าสู่แผนที่[ต้นไม้สวรรค์]”แผนที่แห่งนี้มีชื่อว่าต้นไม้สวรรค์ ดูเหมือนว่าคงจะหมายถึงต้นไม้ที่พวกเขายืนอยู่ กวาจื่อเงยหน้าขึ้นมองไปรอบๆ และกล่าวด้วยความงุนงง “เย่ฮวา สภาพแวดล้อมของที่นี่ไม่เลวเลยเนอะ”เย่ฮวายิ้ม “พวกเรามีเวลาไม่มาก และพวกเราก็ไม่ได้มาที่นี่เพื่อชมวิวด้วย”กวาจื่อกลอกตาใส่เขา “นายเปลี่ยนไปนะ ไร้รสนิยมสิ้นดี!”“รสนิยมกับผีเถอะ โตขนาดนี้แล้วยังจะให้ฉันเป็นเหมือนเดิมอีกเหรอ?”“ชิ~”
