ย่อมเป็นเรื่องปกติที่จะเป็นคนเจ้าอารมณ์ เย่ฮวายิ้มอย่างขมขื่นพร้อมกล่าวว่า “ผมมาที่นี่เพื่อหาคริสตัลเหมันต์ขั้นสุด ไม่ได้ตั้งใจทำให้ขุ่นเคือง”“ที่แท้ก็มาเพื่อคริสตัลเหมันต์ขั้นสุดนี่เอง ดูเหมือนว่าวันนี้ข้าคงปล่อยเจ้าไปไม่ได้แล้ว!” เมื่อกล่าวจบ จิตวิญญาณต้นไม้เหมันต์จึงเหยียบพื้นด้วยเท้าข้างหนึ่งและกระโดดดีดตัวขึ้นกลางอากาศ ทันใดนั้นดาบน้าแข็งเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นอยู่ในมือของมันอย่างรวดเร็ว ก่อนจะฟาดฟันใส่เย่ฮวาอย่างดุเดือดเมื่อเห็นจิตวิญญาณต้นไม้เหมันต์พุ่งเข้าใส่ เย่ฮวาจึงรีบเปิดใช้สกิลโล่เทพเสินฮวง และกล่าวกับเม่ยเอ๋อร์ว่า“เม่ยเอ๋อร์ถอยออกไปก่อน!”เม่ยเอ๋อร์รีบถอยออกไปทันที การโจมตีของจิตวิญญาณต้นไม้เหมันต์ได้ปะทะเข้าใส่โล่เทพเสินฮวงของเย่ฮวาแล้ว ก่อเกิดเป็นระลอกคลื่นรุนแรง โล่เทพเสินฮวงบิดเบี้ยวไม่หยุด ทันใดนั้นจึงเกิดรอยร้าวจำนวนนับไม่ถ้วนแต่ก็ยังไม่ถึงขั้นแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆเย่ฮวารีบถอยหลังไปหนึ่งก้าว หทัยแห่งอันเดดยังอยู่ในช่วงการคูลดาวน์ การที่เขาจะสู้คนเดียวอีกครั้งค่อนข้างเปลืองกำลัง แต่ถึงอย่างไรในช่วงเวลานี้คงทำได้แค่กัดฟันสู้ต่อไป!เมื่อกล่าวจบ เย่ฮวาจึงโบกมือวูบหนึ่ง ม้าวายุล่าวิญญาณโลหิตเปล่งเสียงร้องและกระโดดออกมาจากวงเวทย์!เย่ฮวากระโดดขึ้นไปนั่งบนหลังของมัน ทำให้ค่าสเตตัสของเขาเพิ่มขึ้นอีกครั้ง การต่อสู้ที่แสนดุเดือดจึงเริ่มต้นขึ้นในขณะที่จิตวิญญาณต้นไม้เหมันต์โจ
