มีจำนวนไม่มาก ทหารชั้นยอดทั้งหมดถูกส่งไปที่แดนนรก จำนวนผู้เล่นก็ร่อยหรอเช่นกันกล่าวได้ว่าเมืองหลักหลายๆ เมืองแทบจะกลายเป็นเมืองร้างไปแล้วเมื่อมาถึงเมืองเทพพันธะ เย่ฮวาจึงเดินทางไปที่คุกใต้ดินของเมือง หลูเจี๋ยเอ๋อร์กำลังนั่งดื่มชาอยู่บนเก้าอี้โยกภายในสถานที่แห่งนี้ช่างน่าอึดอัดเสียเหลือเกินเมื่อเห็นเย่ฮวาเดินเข้ามา หลูเจี๋ยเอ๋อร์จึงกล่าวอย่างช้าๆ “เจ้าหนู มาที่นี่มีเรื่องอะไรรึ?”เย่ฮวาถูฝ่ามือด้วยรอยยิ้ม “ผู้อาวุโส ผู้น้อยมีอาวุธเทพชิ้นหนึ่ง แต่ได้รับความเสียหายเล็กน้อยระหว่างการต่อสู้ไม่ทราบว่าผู้อาวุโสช่วยซ่อมมันให้ผมได้ไหมครับ”เมื่อกล่าวจบ เย่ฮวาจึงหยิบดาบเหมันต์ออกมาถือด้วยมือทั้งสองข้างหลูเจี๋ยเอ๋อร์เหลือบมองดาบเหมันต์ที่อยู่ในมือของเย่ฮวา จากนั้นจึงกล่าวว่า “ได้ยินมาว่าดาบเล่มนี้เป็นของผู้สรรเสริญสวรรค์ ข้าไม่ซ่อมให้”เมื่อได้ยินคำตอบนี้หัวใจของเขาพลันเกิดอาการชาไปครึ่งหนึ่ง เย่ฮวาคิดว่าอีกฝ่ายน่าจะเห็นแก่มิตรภาพอันน้อยนิดของพวกเขาสักหน่อย ใครจะไปคิดว่าหลูเจี๋ยเอ๋อร์จะปฏิเสธกันซึ่งๆ หน้าแบบนี้!แม้จะถูกปฏิเสธ แต่เย่ฮวาก็เตรียมตัวมาแล้ว!เย่ฮวาเก็บดาบเหมันต์ จากนั้นจึงหยิบหม้อรวมวิญญาณออกมาถือไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง “นี่เป็นของที่ผู้น้อยมอบให้กับผู้อาวุโส”เมื่อหลูเจี๋ยเอ๋อร์เห็นหม้อรวมวิญญาณ ดวงตาของเขาพลันเปล่งประกาย เย่ฮวารู้สึกได้ว่ามีลมพัดผ่านร่างไปพร้อมๆ กับหม้อรวมวิญญาณในมือที
