วาโบกแขนวูบหนึ่ง ทันใดนั้นเม่ยเอ๋อร์ก็ค่อยๆปรากฏตัวออกมาจากวงเวทย์ เธอถือง้าวมังกรจูเสินไว้ในมือขณะกวาดตามองไปรอบๆ “เอ๋? พี่ชาย…พวกเราไม่ได้อยู่ที่แดนนรกหรือเจ้าคะ?”เย่ฮวายิ้มเล็กน้อย “ทุกคนไปพักผ่อนกันหมดแล้ว ฉันไม่มีอะไรทำก็เลยออกมาหาของ”เม่ยเอ๋อร์พยักหน้าเบาๆ ในเวลานี้เองร่างของปูคริสตัลก็คลานเข้ามาหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว!ยังไม่ทันที่เย่ฮวาจะได้ลงมือ เม่ยเอ๋อร์ก็ใช้ง้าวในมือของเธอแทงเข้าใส่ปูคริสตัล!ปลายง้าวปะทะเข้ากับร่างของปูคริสตัล เกิดเสียง“ติ๊ง!” ดังฟังชัด ร่างของปูคริสตัลปรากฏรอยแตกขนาดเท่าฝ่ามือจนกลายเป็นรอยร้าวราวกับใยแมงมุมทันใดนั้นตัวเลขความเสียหายก็เด้งขึ้น“1,022,698”ก้ามของปูคริสตัลหนีบมาที่แขนของเม่ยเอ๋อร์ เย่ฮวาไม่สามารถทนเห็นแขนที่ขาวผุดผ่องดุจหิมะของเธอได้รับบาดเจ็บจากก้ามปูขนาดยักษ์ได้ เขารีบโบกมืออย่างรวดเร็วเพื่อเรียกใช้สกิลโซ่ผูกวิญญาณโซ่ทะลุชั้นน้าแข็งและมัดร่างของปูคริสตัลจนกลายเป็นบ๊ะจ่างก้อนใหญ่ เย่ฮวารีบสาวเท้าไปข้างหน้าขณะที่เขาวางแผนจะโจมตีปูคริสตัล ทันใดนั้นแสงสว่างวาบก็ปรากฎขึ้นตรงหน้าเขา ทำให้สูญเสียการมองเห็นไปชั่วขณะหนึ่ง ฉากที่อยู่ตรงหน้าพลันขาวโพลนราวกับอยู่ท่ามกลางพายุหิมะ
