“พรวด!”เลือดไหลรินลงมาจากท้องนภากว้างใหญ่ ทุกคนต่างพากันเงยหน้ามองดูสถานการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยความประหลาดใจหานหลินและหมิงกู่กำลังสู้กันอย่างดุเดือดอยู่ด้านบนฟ้า เนื่องจากความแข็งแกร่งที่สูสีกัน จึงเป็นเรื่องยากที่จะตัดสินได้ว่าใครจะเป็นผู้ปราชัยในศึกนี้ ดังนั้นสนามรบบนท้องฟ้าจึงปล่อยให้เป็นหน้าที่ของพวกเขาทั้งสอง ส่วนทางฝั่งเย่ฮวาก็มุ่งมั่นอยู่กับการจัดการเหล่ามอนสเตอร์อันเดดที่อยู่บนพื้นดินมีเลือดไหลลงมาจากด้านบนแบบนี้ ย่อมหมายความว่าต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งได้รับบาดเจ็บ และไม่ใช่อาการบาดเจ็บเพียงเล็กน้อยด้วย เย่ฮวาคิดว่าหานหลินสามารถจัดการหมิงกู่ได้แล้ว ใครจะไปคิดว่าตอนที่เย่ฮวาเงยหน้าขึ้นไปกลับพบว่าหมิงกู่ที่ยืนอยู่บนท้องฟ้ากำลังมองหานหลินด้วยสีหน้าเยาะเย้ยด้านข้างของหมิงกู่มีชายวัยกลางคนในชุดคลุมสีแดงเลือดยืนอยู่ ในมือของมันถือคทาโครงกระดูกสีแดง ทั้งยังมองหานหลินด้วยใบหน้าเย้ยหยัน…ดาร์ค!มีกริชเล่มหนึ่งปักอยู่บนแผ่นหลังของหานหลินจนเกือบมิดด้าม และมีเลือดไหลซึมออกมาจากแผ่นหลังของเธอร่างของหานหลินที่ลอยอยู่บนท้องฟ้าสั่นเทาเล็กน้อยดาบเหมันต์ที่อยู่ในมือของเธอห้อยลงอยู่ข้างลำตัว ดูเหมือนว่าเธอคงคิดจะสู้ต่อ แต่ไม่มีพลังมากพอที่จะสู้อีกต่อไปแล้ว“หานหลิน!”จิ้งหย่าเปล่งเสียงกรีดร้อง ขณะที่เธอกำลังจะพุ่งตัวออกไป มังกรเกล็ดศักดิ์สิทธิ์เก้าวิญญาณที่อยู่ด้านข้างก็รีบคว้าเธอไว้ อีกฝ่ายกล่าวเสียงข
