ศพนับล้านนอนเกลื่อนอยู่บนถนนแห่งมรณะ คมดาบเกิดเสียงกรีดร้องขณะวิญญาณถึงจุดจบภายในแดนนรกชั้นที่สอง มีเสียงการต่อสู้ดังไม่หยุดหย่อน กองทัพทั้งหลายต่างลากสังขารที่แสนอิดโรยเข้าสู่การต่อสู้อย่างไม่ยอมแพ้จิ้งหย่าเห็นเย่ฮวากลับมาถึงแดนนรกจึงถามว่า“พี่ชาย เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ?”เย่ฮวาพยักหน้า “ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว พวกเขากำลังเตรียมตัว เดี๋ยวก็มากันแล้วล่ะ”จิ้งหย่ามองไปยังหานหลินที่กำลังพักผ่อนอยู่ ดวงตาทั้งคู่ของเธอพลันหรี่ลงและกล่าวเสียงเบาว่า “ไม่รู้ว่าข้าคิดถูกหรือคิดผิดที่ตัดสินใจทำสงครามในครั้งนี้”“คิดถูกแล้วล่ะ”เย่ฮวายิ้มตอบ จิ้งหย่าเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยความประหลาดใจ เขามองเธอกลับไปด้วยสายตาที่มั่นคง “การต่อสู้ครั้งนี้ไม่ว่าอย่างไรก็คงหลีกเลี่ยงไม่ได้ เป็นเพราะเธอเลยนะ การต่อสู้ของพวกเราจึงเปลี่ยนจากการเอาชีวิตรอดเป็นการขวนขวายหาสันติภาพ ฉันเชื่อในตัวเธอและทุกคนที่อยู่ที่นี่”ขณะนั้นเองท่านโห่วก็เดินเข้ามาพร้อมกล่าวด้วยรอยยิ้ม “เจ้าเด็กน้อย ดูเหมือนว่าคำพูดของเจ้าจะทำให้หัวใจของเด็กสาวผู้นี้สงบลงได้ ในตอนนี้นางกำลังอยู่ในช่วงวิกฤตของการบรรลุ การมีทัศนคติที่ดีนับเป็นสิ่งสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด”เย่ฮวายิ้มตอบกลับไป ตอนนี้จิ้งหย่าคือบอสระดับเทพมหากาพย์คุณภาพสีแดง หนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกลและเขาก็ไม่รู้ว่าจะมีระดับขั้นที่แข็งแกร่งมากกว่านี้หรือไม่แต่ในบรรดาพวกเขาทั้งหมด จิ้งหย่าเป็นผู้ที่มีประ