หลินแนบฝ่ามือลงบนม้วนกระดาษ จากนั้นจึงหันหน้ามาทางเย่ฮวา “เย่ฮวาปกป้องท่านจิ้งหย่าด้วย!”เมื่อกล่าวจบ หานหลินจึงออกแรงหนึ่งครั้ง ม้วนวิญญาณชางหุนจึงถูกฉีกออก จากนั้นอักษรรูนเหล่านั้นก็ลอยเคว้งกลางอากาศ และเริ่มหมุนรอบตัวหานหลิน!หานหลินค่อยๆ ลุกขึ้นขณะมองไปยังนายพลปีศาจตัวนั้น มุมปากของชายชรายกขึ้นเล็กน้อย “มีม้วนวิญญาณชางหุนแล้วยังไง? พวกข้ามีถึงสิบตน แต่เจ้ามีแค่คนเดียวจะทำอะไรข้าได้”เมื่อกล่าวจบ สีหน้าของชายชราพลันโหดเหี้ยมยิ่งขึ้นวินาทีต่อมาชายชราได้กลายเป็นภาพมายาพุ่งตรงเข้าหาหานหลิน พลังงานที่ปล่อยออกมาทำให้เย่ฮวาเหงื่อซึมแทนหานหลินอย่างห้ามไม่อยู่ขณะที่การโจมตีของชายชรากำลังจะโดนตัวหานหลินทันใดนั้นอักษรรูนที่อยู่รอบตัวหานหลินก็กระแทกลงบนพื้น เกิดเป็นลำแสงพุ่งสู่ท้องฟ้าโดยมีหานหลินยืนอยู่ด้านใน!การโจมตีของชายชราถูกลำแสงทำลายและกระเด็นกลับไป หานหลินยืนอยู่ในลำแสงสีฟ้า บาดแผลบนร่างกายของเธอฟื้นตัวอย่างรวดเร็วด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ขณะเดียวกันดวงตาของเธอก็เกิดแสงสีฟ้าเปล่งประกายออกมาให้เห็นการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลันได้ดึงดูดความสนใจของผู้เล่นทั้งหมด หลังจากที่ลำแสงหายไป หานหลินจึงค่อยๆ หลับตาลงและถอนหายใจออกมาเบาๆข้อมูลของหานหลินไม่สามารถมองเห็นได้ บางทีเธอในตอนนี้อาจจะมีความแข็งแกร่งถึงขอบเขตที่สูงมาก สีหน้าของชายชราก็ดูตึงเครียดขึ้นราวกับว่าเริ่มเกิดความลังเลที่จะโ
