็เพิ่มขึ้นประมาณ 0.7 ด้วย”“โอเค แค่นี้ก็ได้แล้ว อีกสักพักต้องเข้าไปยังแดนนรกชั้นที่ 2 แล้ว คาดว่าคงไม่ง่าย พวกนายก็สู้ๆ นะ” เย่ฮวากล่าวด้วยรอยยิ้มพี่หน่ายเดินเข้ามาพร้อมกับมองเย่ฮวาด้วยแววตาที่ขมขื่น “เย่เย่น้อย เลเวลนายอัพแล้วเหรอ แอบไปไหนมาเนี่ย? ทำไมไม่พาฉันไปด้วย!”เย่ฮวายิ้มอย่างขมขื่น “พี่หน่ายยกโทษให้ฉันด้วย ก่อนหน้านี้ดาร์คนำอันเดดบุกโจมตีแดนสวรรค์ ฉันก็เลยรีบกลับไปจัดการมัน แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นค่าประสบการณ์จากการฆ่ามอนสเตอร์ที่นี่ก็ไม่ได้น้อยไปกว่าสถานที่ที่ฉันไปเลยนะ”พี่หน่ายส่งรอยยิ้มที่ชั่วร้ายมาให้เขา “นั่นไม่ใช่สิ่งที่ต้องการจะสื่อสักหน่อย แม้ว่าที่นี่จะสามารถเพิ่มเลเวลได้ภายในเวลาอันรวดเร็ว แต่มันก็ไม่ฟินเท่ากับการเก็บเลเวลกับเย่เย่น้อยนี่นา จริงไหม…กวาจื่อ?”กวาจื่อพยักหน้าอย่างจริงจัง “การฆ่ามอนสเตอร์และอัพเลเวลพร้อมกับหัวหน้ากิลด์ ทำให้พวกเราได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ แถมยังเพิ่มความสนุกให้กับพวกเราทุกคนด้วย แต่มันไม่สำคัญเท่ากับความสามัคคีของกิลด์หานเยว่เหมิงหรอก ดังนั้นฉันขอเลือกเก็บเลเวลที่นี่ก็แล้วกัน”พี่หน่ายเลิกคิ้วจ้องมองไปยังกวาจื่อ จากนั้นจึงกำหมัด“ย๊าก!”“โอ้ย โอ้ย พี่หน่ายฉันผิดไปแล้ว…วางดาบลงเถอะ…ฉันผิดไปแล้ว…ฉัน…อ๊าก…”เมื่อเห็นความเจ็บปวดและความสิ้นหวังของกวาจื่อเย่ฮวาจึงหัวเราะเบาๆ เมื่อไหร่ก็ตามที่พี่หน่ายและกวาจื่ออยู่ด้วยกัน พวกเขาก็มักจะสร้างความสุขให้กับท