พลังงานอันมืดหม่นบดเมฆาและแสงอาทิตย์ เสียงร้องโหยหวนดังก้องประหนึ่งดนตรีบรรเลงงานศพภายในแดนนรกเตี่ยนชิงกำลังปิดตา ขณะที่เขากำลังอำลาลมหายใจสุดท้ายของชีวิต จู่ๆ แสงสว่างสีขาวพลันปรากฏขึ้น!แสงสีขาวนี้เป็นจุดสีขาวเล็กๆ แต่พลังงานสีดำทั้งหมดราวกับถูกดึงออกมา หลังจากมันถูกแสงสีขาวดูดกลืนเข้าไป เพียงระยะเวลาสั้นๆ พลังงานที่ทรงพลังนี้พลันหายไปไม่เห็นแม้แต่เงา“โถ่ๆ นี่ข้ามาช้าไปหน่อยสินะ”กลางแสงสว่างนี้มีเงาหนึ่งลอยออกมาช้าๆ เสื้อคลุมที่ปกคลุมร่างกายรวมถึงเส้นผมพลิ้วไหวไปตามสายลม ทั้งยังยิ้มให้พวกเย่ฮวาด้วยรอยยิ้มแปลกประหลาด “แต่ดูเหมือนว่ากำลังพอดีเลยล่ะ”เมื่อเห็นท่านโห่วกระโดดลงมา เย่ฮวาก็แทบอยากจะส่งจุ๊บให้เขาสักรอบ!ปีศาจอสูรสีหน้าเคร่งขรึมเมื่อเห็นท่านโห่ว “มาอีกคนแล้วงั้นรึ? ดูเหมือนว่าวันนี้ข้าคงต้องเปิดฉากสังหารครั้งใหญ่แล้วสิ!”ท่านโห่วส่ายหน้า จากนั้นใช้นิ้วมือเขี่ยหูพร้อมพูดกับเย่ฮวา “เจ้าหนู ช่วงนี้เจ้าขี้เกียจจังเลยนะ ดูเหมือนว่าความแข็งแกร่งของเจ้าไม่ได้เพิ่มขึ้นจากเดิมเท่าไหร่เลย”เย่ฮวายิ้มแห้ง “ช่วงนี้ค่อนข้างยุ่งน่ะ…”ท่านโห่วผายมือยักไหล่ “รอให้เสร็จเรื่องนี้เมื่อไหร่ เจ้าค่อยติดตามข้าไปบ่มเพาะพลังก็แล้วกัน ข้าจะสอนเจ้าเพื่อให้กลายเป็นศิษย์ของข้า ไม่เกินร้อยปีจะไม่มีใครสามารถเป็นศัตรูของเจ้าได้อีก!”เย่ฮวามุมปากกระตุก “อายุขัยของฉันไม่ได้นานเท่ากับนาย แต่ว่า…พวกเรารีบจัดการคน
