อยให้เตี่ยนชิงลงมือ อาจจะพ่ายแพ้ให้กับอีกฝ่าย การต่อสู้ในครั้งนี้คงต้องให้เขาลงมือแล้วล่ะ!เย่ฮวายิ้มให้เตี่ยนชิง “อันเดดพวกนี้ไม่ได้มีภัยคุกคามอะไร พวกเราร่วมมือกันเพื่อฆ่านายพลปีศาจตัวนี้เถอะ จะได้ไปช่วยคนอื่นๆ ต่อ”เตี่ยนชิงพยักหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ในเมื่อเย่ฮวาเอ่ยปากพูดขนาดนี้ เขาก็ต้องทำตามที่เย่ฮวาพูด เมื่อเตรียมพร้อมแล้ว เย่ฮวาจึงเรียกม้าวายุล่าวิญญาณโลหิตออกมา ถ้าหากไม่นั่งอยู่บนหลังสัตว์พาหนะ พลังการโจมตีที่มีอยู่ 2,000,000 พอยท์เกรงว่าอาจจะไม่สามารถสู้กับมันได้พวกเขาทั้งสองคนปล่อยพลังแรงกดดันออกมาพลังงานกระจายไปรอบๆ ทำให้ความเร็วของอันเดดลดลงค่อนข้างมาก ในเวลาเดียวกันควันสีดำที่ลอยอยู่ก็พัดกระจายหายไปเช่นกันในที่สุดพวกเขาก็มองเห็นคู่ต่อสู้ได้อย่างชัดเจนอีกฝ่ายมีร่างเหมือนมนุษย์ที่มีเกล็ดสีดำปกคลุมทั่วทั้งร่างกาย ดวงตาสีแดงก่า ทั้งยังมีเขี้ยวที่แหลมคม ส่วนสูงประมาณห้าเมตร ในมือถือดาบขนาดใหญ่ จากนั้นจึงมองมาที่พวกเขาด้วยสายตาที่เย็นชา “เป็นแค่เทพศักดิ์สิทธิ์ขั้นต้นกลับริอ่านแสดงท่าทางเหิมเกริมต่อหน้าข้างั้นรึ”เย่ฮวากระตุกยิ้ม “หลังจากนี้แกจะเสียใจที่พูดแบบนี้!”ปีศาจอสูรมองมาที่เย่ฮวาพร้อมกับยิ้มด้วยสีหน้าดูหมิ่น “เป็นแค่มดระดับดวงดาราตัวหนึ่ง แต่กลับพูดจาสามหาว!”แม่เอ๊ย! ดูถูกกันเกินไปแล้ว!“พรึบ!”เย่ฮวาพุ่งตัวออกไปอย่างไม่รอช้า จากนั้นเหวี่ยงดาบยาวในมือแทงเข้าใส่ขาของมันใ