!“ชิงฮว่าซาง!” ขณะที่เย่ฮวาไล่ตามไปจึงตะโกนไปด้วยเมื่อชิงฮว่าซางได้ยินเสียงเรียกของเย่ฮวา เธอจึงหยุดการเคลื่อนไหว หลังจากผ่านไปได้ไม่กี่วินาที เธอจึงหันกลับมาอย่างช้าๆ เส้นผมสีดำขลับพลิ้วไหวไปตามสายลมรอยยิ้มพลันปรากฏขึ้นบนใบหน้าสีขาวนวลของเธอ เธอมองมาที่เย่ฮวาแล้วกล่าวว่า “ฉันเคยติดหนี้นายนะ”หัวใจของเย่ฮวาเหมือนถูกโจมตีอย่างรุนแรง ราวกับอยู่ใต้ท้องทะเลลึก มันคือความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายได้ทั้งอึดอัดและเจ็บปวดสุดๆ เลยไม่กี่วินาทีต่อมา เย่ฮวาเงยหน้ามองไปที่ชิงฮว่าซางแล้วยิ้มให้กับเธอ “ฉันจะไม่ทำให้เธอผิดหวังที่มอบพลังนี้ให้กับฉันนะ!”ร่างของชิงฮว่าซางสั่นสะท้าน เธอยิ้มเบาๆ จากนั้นจึงพยักหน้าแล้วหันหลังเดินกลับไปรวมกับกิลด์อายฮว่าหลังจากที่เย่ฮวากลับมาข้างๆ มู่จื่อหาน จิ้งหย่าจึงกล่าวกับเขาว่า “พี่ชาย ม้วนวิญญาณชางหุนจะใช้ร่างกายของผู้ใช้งาน เพื่อเสริมพลังงานของม้วนกระดาษเข้าสู่ร่างกาย ดังนั้นหลังจากใช้ม้วนวิญญาณชางหุนแล้วจะอ่อนแออย่างมาก พลังงานของเซ่ป๋าแข็งแกร่งเกินไป ข้าเองก็ไม่อาจรับประกันได้ว่าตนเองจะสามารถรับพลังของมันได้หรือไม่ ดังนั้นถ้าไม่จำเป็นก็อย่าใช้งานมันเด็ดขาดนะเจ้าคะ”เย่ฮวาก้มลงมองพื้น หลังจากผ่านไปไม่กี่สิบวินาทีเขาจึงเงยหน้าขึ้นแล้วพยักหน้าให้กับจิ้งหย่า “ฉันเข้าใจแล้ว”มู่จื่อหานตบไหล่ของเย่ฮวาเบาๆ “เย่ฮวา นายไม่เป็นอะไรใช่ไหม สีหน้าของนายจะไม่ค่อยดีเลย”เย่ฮวาสูดล
