นั้นเย่ฮวาเห็นการกระโดดที่ไกลถึง 30-40 หลา ทำให้เขาแทบไม่ละสายตา แรงกระโดดแบบนี้ยังนับว่าเป็นมนุษย์อีกเหรอ?โซฟิสมองมาที่เย่ฮวาแล้วกล่าวอย่างเคร่งขรึม “ลุกขึ้นเถอะ”เมื่อได้รับอนุญาตจากคนในพื้นที่แล้ว เย่ฮวาจึงวางใจและลุกขึ้นอย่างรวดเร็วโซฟิสมองเย่ฮวา จากนั้นจึงกล่าวว่า “เจ้าช่วยบอกทุกอย่างที่เจ้ารู้ให้ข้าฟังได้ไหม?”เย่ฮวารีบพยักหน้า จากนั้นจึงเล่าทุกอย่างที่ท่านโห่วเล่าให้เขาตลอดทาง และเมื่อโซฟิสได้ยินจึงขมวดคิ้วจากนั้นเขาจึงนำเย่ฮวาเดินทางไปที่เมืองเมื่อโซฟิสมาถึงเมือง องครักษ์เผ่ามารระดับ 5 สองตัวก็ได้หยุดพวกเขาไว้ “ให้ข้าเข้าพบจอมมารโรซาดี้ นี่เป็นเรื่องความเป็นความตายของเผ่ามาร!”“ท่านจอมมารมีคำสั่งไม่ให้บุคคลภายนอกเข้าไปในเมือง!” องครักษ์ไม่ขยับตัวแม้แต่น้อยเมื่อเห็นเช่นนั้น เย่ฮวาก็พอเดาสถานการณ์ของเผ่ามารได้ ดูเหมือนว่าเผ่ามารจะไม่ได้ร่วมมือกัน ไม่ต่างจากเผ่ามนุษย์เลย“ถ้ามีธุระสำคัญก็เข้ามาสิ”ทันใดนั้นก็มีเสียงผู้ชายอันน่าดึงดูดดังขึ้นจากด้านในเมือง จากนั้นชายในชุดขาวก็ได้ก้าวเท้าเดินออกมา เขายิ้มให้กับโซฟิสขณะเอ่ยขึ้นว่า “ท่านลุง”ชายคนนี้มีอายุ 20 ต้นๆ เป็นเผ่ามารระดับ 6 ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่คนธรรมดา อีกฝ่ายเรียกโซฟิสว่าลุง ก็หมายความว่าพวกเขาเป็นญาติกัน แต่กลับปฏิบัติต่อกันแบบนี้เนี่ยนะ เผ่ามารนี่ยุ่งเหยิงดีจริงๆ“แต่ท่านจอมมาร…” สีหน้าขององครักษ์ทั้งสองอึดอัดอย่างเห็นได้ชัดเมื
