ับฉันไหม?”ท่านโห่วพยักหน้าเบาๆ จากนั้นจึงกล่าวว่า “ไม่กี่วันก่อนหน้านี้ ข้าได้เดินทางไปท่องเที่ยวบนแผ่นดินใหญ่หลิงเกิง เมื่อผ่านเผ่าคนแคระ กลับพบว่าหัวหน้าเผ่าคนแคระถูกอันเดดฆ่าตาย ทั้งยังถูกควักหัวใจและดึงวิญญาณไปด้วย ต่อมาข้าก็ได้ทราบว่าเผ่าเอลฟ์และเผ่าออร์คก็ประสบภัยพิบัติเช่นเดียวกัน หลังจากที่ข้าแจ้งให้กับห่านหลินทราบ จึงเดินทางมาตรวจสอบด้วยตัวเอง ข้าเพิ่งจะผ่านมาทางนั้นพอดีและสัมผัสได้ถึงพลังของเลือดปีศาจจากอนุสรณ์รวมวิญญาณ จึงเดินทางไปถึงที่นั่น”ที่แท้ก็เป็นแบบนี้ เลือดของเผ่าปีศาจในอนุสรณ์รวมวิญญาณเป็นสิ่งที่มาจากท่านโห่ว จึงเป็นเรื่องปกติที่จะสามารถรับรู้ถึงเลือดของตัวเองได้ และเป็นความสมเหตุสมผลว่าทำไมท่านโห่วจึงเจอ แต่ว่า…เย่ฮวาถามต่อว่า “แล้วหัวใจและจิตวิญญาณของหัวหน้าเผ่าคนแคระ เอลฟ์และออร์คเป็นยังไงบ้าง?”ท่านโห่วขมวดคิ้วแน่น “หัวหน้าเผ่าเหล่านั้นทรงพลังมาก และเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในเผ่า เซ่เฟิงและหมิงกู่อาจจะต้องการใช้พลังของพวกเขาเพื่อทำบางอย่าง ถึงอย่างนั้นข้าก็พบเบาะแสได้ไม่มากเท่าไหร่นัก แต่ว่า…”ขณะที่ท่านโห่วกำลังจะกล่าวต่อ เขากลับหยุดชะงักจากนั้นยกนิ้วชี้มาไว้ตรงริมฝีปากเพื่อส่งสัญญาณให้เขาเงียบหลังจากที่เข้ามาอยู่ด้านในหินก้อนนี้ เย่ฮวาก็มีความรู้สึกบางอย่าง ความรู้สึกนี้มาจากท่านโห่ว ดูเหมือนว่าเขาจะระงับพลังในตัวของเย่ฮวา และลดพลังของตัวเองลงด้วย เย่ฮวาจึ
