ากลับไม่คิดจะลงมือ เพราะเขารู้ว่าความแข็งแกร่งของตัวเองอยู่ระดับไหน เขาไม่สามารถฆ่ากูลพวกนี้ได้ทั้งหมดภายในระยะเวลาอันสั้นเมื่อที่นี่ไม่เหมาะสำหรับการต่อสู้ เขาจึงทำได้เพียงพาเม่ยเอ๋อร์ออกไปจากที่นี่ แต่ในขณะนั้นเอง จู่ๆ ก็มีเงาสีดำกระโดดออกมาจากกลุ่มกูล เข้ามาขวางตรงหน้าของพวกเขาเมื่อฝุ่นควันหายไป โครงกระดูกที่มีพายุไซโคลนสีดำห่อหุ้มร่างกายก็ปรากฏขึ้น มือของมันถือดาบกระดูกหนึ่งเล่ม เบ้าตาที่กลวงโบ๋ของมันส่องแสงเรืองรอง มันมองมาที่เย่ฮวาและเม่ยเอ๋อร์ด้วยรอยยิ้มแปลกประหลาด“หึหึ ไม่คิดว่าจะได้พบเจอกับต้าซือจื๋อแห่งแดนสวรรค์ที่นี่ ได้ยินมาว่าเจ้ามีสมบัติติดตัวอยู่มากมาย หากข้าได้รับสมบัติเหล่านี้ ข้าก็จะสามารถทะลวงระดับเทพศักดิ์สิทธิ์ขั้นกลางเข้าสู่ขั้นปลายได้สักที”ดาบกระดูกในมือของโครงกระดูกถูกเหวี่ยงออกมาจากนั้นรอบตัวของพวกเขารวมทั้งเหล่ากูลต่างถูกล้อมรอบด้วยวงเวทย์ โครงกระดูกกล่าวต่อไปว่า “แบบนี้ด้วยพลังของเจ้าก็จะไม่ถูกคนอื่นสังเกตเห็น จะได้ไม่มีใครมาแย่งไปจากข้า!”เมื่อได้ยินคำพูดของโครงกระดูก มุมปากของเขาจึงยกขึ้น “จริงเหรอ? อยากได้ของของฉัน นายก็มาเอาไปสิถ้านายมีปัญญานะ!”พลังงานสีดำของโครงกระดูกพวยพุ่งอย่างฉับพลันร่างกายของมันหายไปขณะพุ่งเข้ามาหาเขา!การต่อสู้นี้ช่างตรงไปตรงมา เขายังไม่ทันได้ดูค่าสเตตัสของมัน มันก็ลงมือซะแล้ว!เย่ฮวาผลักเม่ยเอ๋อร์ออกไป ในขณะเดียวกันก็ใช้เทเลพอร์ตเ
