รรยากาศที่แสนโรแมนติกด้วยการโจมตีเข้าใส่เย่ฮวา จนทำให้เย่ฮวาถึงกับแอบสบถด่าภายในใจ เขารีบปล่อยร่างของมู่จื่อหานและใช้ดาบเทพลั่วเสินโต้ตอบกลับไป!คมดาบปะทะเข้ากับหมัดอันหนักหน่วง พลังงานอันทรงพลังระเบิดออกมาอย่างฉับพลัน และแล้วว่านฝ่ารวมถึงเย่ฮวาก็ถูกพลังงานผลักจนกระเด็นออกไปอีกเช่นเคย!แต่เมื่อร่างของว่านฝ่ากระแทกเข้ากับป่าที่อยู่ด้านหลังมันก็รีบลุกขึ้นมาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก ก่อนจะวิ่งหน้าตั้งเข้าหาเย่ฮวาอย่างไม่ลดละ!เย่ฮวาและมู่จื่อหานเมื่อเห็นฉากนี้ต่างก็พากันงุนงงมู่จื่อหานรีบย้ายตำแหน่งมายืนข้างๆ เย่ฮวา เขากระซิบกับเธอว่า “ป่านั้นดูเหมือนจะทำให้มันกลัวมากเลยนะ”มู่จื่อหานพยักหน้าเบาๆ “งั้นนายคิดว่า…”เย่ฮวายิ้มให้กับมู่จื่อหาน “ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน~”เย่ฮวารีบแทงดาบพุ่งตัวมาตรงหน้าของว่านฝ่า ส่งผลให้มันยืนงุนงงอยู่กับที่ เย่ฮวาจึงใช้โอกาสนี้กระหน่าแทงเข้าใส่มันหลังจากที่มันถูกโจมตีไปหลายครั้ง ดูเหมือนว่าว่านฝ่าจะไม่มีกะจิตกะใจที่จะโจมตีอีกต่อไป ตอนที่มันกำลังสู้กับเย่ฮวา มันก็คิดหาวิธีหนีออกจากป่าแห่งนี้ด้วยโซ่ผุดขึ้นจากพื้นดิน ขณะที่การโจมตียังคงฟาดฟันอย่างต่อเนื่อง ว่านฝ่าเพิ่งจะขับไล่เย่ฮวาออกไปได้สำเร็จเมื่อคิดที่จะหนีออกจากป่า จู่ๆ มันก็พบว่ามู่จื่อหานได้ขี่มังกรยักษ์เพลิงแกร่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าของมันเพื่อปิดกั้นการล่าถอยแล้วพวกเขาต่อสู้สลับกันไปมาประมาณครึ่งนาที ไม่ว่าอย่าง
